wieś

WIERZBOWIEC

gromada Wierzbowiec, gmina Wyszogródek, powiat Krzemieniec, województwo wołyńskie

Opracowywane w okolicy:
Kornaczówka, Właszczyńce, Wyszogródek, Czajczyńce, Maniów, Siniowce, Domaninka Duża,

A B C D E-F G H I J K L-Ł M N O P R S-Ś T U W Z-Ż

Parafia była najpierw w Łanowcach, a od 1935 r. w Wyszogródku.

Projekt WYKAZU RODZIN, stan w około 1939 r.

1.

 SOWIŃSKI Władysław, ur. 25.03.1880 r. w Krzywanicach, pow. Radomsko, woj. łódzkie, zm. w marcu 1963 r. w Zabrzu, syn Nepomucena i Marii, żona Matrona/Maria z d. Stebelska, ur. w 1891 r. w Zarubińcach, zm. w sierpniu 1980r. w Zabrzu, córka Justyna i Anny z d. Diduch, dzieci: (wszystkie urodzone w Zarubińcach) Józefa 1909 (po mężu Rzeszowska), Bronisława 1911 (po mężu Krajewska), Rudolf 1914-1934 - zmarł  w Wierzbowcu na gruźlicę, Honorata 1923 (po mężu Szostak, mieszka w Zabrzu). Władysław uciekł w latach 1906-1907 z zaboru rosyjskiego do Galicji (zabór austriacki) przed branką do rosyjskiego wojska na wojnę japońską. W Zarubińcach w 1908 r. ożenił się i żyli do roku 1929. W tym to roku do spółki z zięciem, Michałem Rzeszowskim kupił od Maśluka młyn w Wierzbowcu i tam zamieszkali. Młyn był w dole rzeki na prawym brzegu (idąc od Wyszogródka trzeba przy cerkwi skręcić w prawo i dojść na koniec wsi). W lipcu 1943 r. uciekli do Zarudeczka (w stronę Zbaraża). Tam ok. 2 tygodni mieszkali w stodole. Po żniwach przenieśli się do Kretowiec do p. Sowów (a Rzeszowscy do p. Sroków) i tam spędzili ok. roku. Z końcem lata 1945 zamieszkali w Łubiance Górnej, a wiosną 1945 r. przenoszą się do Zbaraża. 1 stycznia 1946 r. z córką Honoratą i jej mężem wyruszają do nowej Polski. Osiedlają się w Zabrzu i tam mieszkają przez resztę życia. Przed Wierzbowcem był lasek, tam zbierały się bandy ukraińskie przed "akcjami". Idąc do Butynia (był to koniec czerwca 1943r.) Honorata widziała jak Niemcy przy drodze koło Wiśniowca rozstrzeliwali Żydów.

2.

 KANTELUK T. - murarz,

3.

 KANTELUK F. - szewc,

4.

 MIDA T. - stolarz,

5.

 BARWIŃSKI M. - opał.

6.

 KRÓLIKOWSKI Roman, żona Olga z d. Sztoń, dzieci: Helena i Izydora,

7.

 GRYCAN Andrzej, żona Parasela, dzieci: Anna r.1931, Józef r.1933.

8.

 RZESZOWSKI Michał r.1907 - Zarubińce żona Józefa r.1909 - Zarubińce z d. Sowińska - c. Władysława i Matrony (poz.1.). Michał był zegarmistrzem i mechanikiem. Zdjęcie młyna zostało wykonane przez niego. Po wojnie w Opolu.

9.

 KRAJEWSKI Stefan (2.09.1904 - Młynowce), s. Lucjana i Serafiny z Omelańskich z Młynowiec, żona (śl.1939) Bronisława (8.05.1911 - Zarubińce) z d.Sowińska, c. Władysława i Matrony (poz.1). dzieci: Kazimiera (1941) i Eugeniusz (1942). Stefan był młynarzem i dzierżawił młyn od Władysława Sowińskiego. Bronisława prowadziła zakład krawiecki. Zimą 1942/43 przenieśli się do Butynia do rodziców Stefana. Wiosną 1943 r. wywiezieni na roboty do Niemiec (koło Hale). Po wojnie osiedlili się w Polanowie (woj.koszalińskie). Potem kilkakrotnie zmieniali miejsce zamieszkania. Są pochowani w Stargardzie Szczecińskim. Kilkakrotnie kontaktował się ze Stefanem Hałaburda z AK w celu zaopatrzenia w produkty zbożowe. 

10.

 SZOSTAK Piotr (1914) - służył w kawalerii, uprawiał woltyżerkę i jeździectwo sportowe, był kierowcą. Po wojnie w Zabrzu.

11.

 BARWIŃSKI Mikołaj

12.

 POŁOMSKI Paweł

13.

 JASZCZYSZYN Stanisław 
Obecnie brak więcej informacji. Proszę Państwa o pomoc w uzupełnianiu wykazu.
Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje:

FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych

L.p.

 Przekazane informacje w okresie i zakresie:

1.

 Danuta Wojtowicz [styczeń 2006] poz. 1-5 oraz zdjęcie młyna w Wierzbowcu, [sierpień 2009] poz. 8-10, [wrzesień 2009] ZDJĘCIA przedwojenne, [październik 2009] poz. 11-13 z urzędowych dokumentów rodzinnych wodanka(a)o2.pl

2.

 Dariusz.Krotewicz [listopad 2006] poz. 6. dkrotewicz(a)poczta.fm

3.

 Asia Czwarnog [czerwiec 2007] poz. 7. asiaczwarnog(a)wp.pl

4.

 Eugeniusz Jaworski [lipiec 2009] korekta w poz. 1. Znam Pana Michała Rzeszowskiego i jego żonę. Był on w naszej organizacji Samoobrony - AK i naprawiał uzbrojenie w Kuźni Tomka Mazurkiewicza. Opowiadał jak uciekali z Wierzbowca do Zarudeczka, a później do Zbaraża. Po napadzie banderowców na Zarudeczek, gdzie żona jego przeżyła napad, przenieśli się do Zbaraża niedaleko stacji kolejowej. Prawdopodobnie mieli tam jeszcze rodziny. Ze Zbaraża przenieśli się do Kretowiec, gdzie zamieszkali do czasu opuszczenia naszych mieszkańców swych gospodarstw bo przysłali nam Łemków spod Przemyśla na nasze mieszkania i my musieliśmy chcąc nie chcąc wynosić się na stację do Zbaraża. Pan Michał osiedli się w Opolu przy ulicy Fabrycznej i tam u niego byłem i słuchałem jak opowiadał swe Wołyńskie Przeżycia. eugeniusz.jaworski(a)o2.pl

Data powstania strony:  październik 2006 r., ostatnia aktualizacja: październik 2009 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org

inne strony O KRESACH

.