Wieś Myszakowa (wymieniana też jako Myszakówka) powstała w XVIII w. i była na Zasłuczu jedną z największych po Hucie Starej osad polskich. W 1939 r. jako wieś sołecka liczyła ponad 100 zagród. W skład gromady (sołectwa) wchodziły też kolonie Berezówka i Spalony Młynek. We wsi była szkoła podstawowa (poz. 32), gdzie w ostatnim okresie uczyli m.in. Tadeusz ŚCIWIARSKI (zmarł w 2005 r. w Australii) i jego brat Krzysztof oraz Tadeusz MOSKAL. Była tez mleczarnia, kilka sklepów, młyn i olejarnia. We wsi działały organizacje młodzieżowe: strzeleckie, katolickie, harcerskie oraz Koło Gospodyń Wiejskich i inne, którym wydatnej pomocy udzielały pobliskie placówki KOP.

Parafia w Myszakowej została erygowana w 1924 r. Drewniany kościół, pod wezwaniem NMP z Góry Karmel został zbudowany ze składek parafian w 1925 r. W 1938 r. parafia liczyła ponad 1500 wiernych; należały do niej miejscowości: Myszakowa, Astrachanka, Berezówka, Bielczaki, Bielczakowska Kolonia, Głuszków, Huta Korecka, Kaczan, Kałyczewo, Kospy, Nakazów i Spalony Młynek. Ostatnim proboszczem do 1943 r. był ks. Kazimierz Gaworski (ur.1911 r., wyśw.1936 r., zm.1993 r.).

( IN - imię nieznane)  Domyślnie, wszystkie osoby, jak nie jest podane inaczej, urodziły się w tej miejscowości.

Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje: FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych
L.p.		Informacje dostarczone w zakresie:
1.	Leszek Ściwiarski	[sierpień 2006] Jestem synem Krzysztofa Ściwiarskiego. Tadeusz Ściwiarski brat mojego Taty zmarł w 2005 r. w Australii. Tata mieszka w Warszawie. Tel. do Taty... (znany - AM)	jach(a)mgk.pl
2.	Leszek Rześniowiecki	[listopad 2006] poz. 104. Uzupełnienia w poz. 5, 7, 23, 49. Korekta w poz.29, 87.  Kolejne korekty i uzupełnienia w poz. 3, 8, 9, 13, 18, 20, 57, 58, 61, 69, 70. [luty 2007] uzup. w poz.18, 32-34, 36, 42-45, 50, 87, 104, kor. w poz. 21 i 104, poz. 105. [marzec 2007] uzup. w poz.1, 2, 3, 4, 61, 68, 70, 30, 80, 71, 16, 72., dodana poz. 106. [sierpień 2007] uzup. w poz.53 i 84, ZDJĘCIA rodzinne, [maj 2008] uzup. w poz.28, 30, 32, 33, 49, 59, 61, 63, 79, 81, 82, 93, 97. [luty 2009] uzup. w poz.30, [marzec 2009] poz.109-110. Poszukuję informacji o miejscowości Myszakowa (Myszakówka) jak również o ludziach którzy tam mieszkali. Piszę genealogię rodu Sawicki i Michniewicz, doszedłem już do 1800 roku, poszukuję informacji o osobach noszących nazwisko Kuriata, Sawicki, Michniewicz, Grabowski, Rakowski, Leśniewski, Wierzbicki, Chwoiński, posiadam już dosyć dużo informacji o rodzinach z gm Ludwipol, zdjęć jak również opowiadań. Za wszelkie informacje będę wdzięczny.	lrzesniowiecki(a)gmail.com
3.	Stanisław Kowalewski	[listopad 2006] poz. 57, 58,  ZDJĘCIA rodzinne, [wrzesień 2008] poz. 109. Jestem synem Anny. ZDJĘCIA z 2008 r.	stas(a)zeto.swidnica.pl
4.	Weronika Falikowska	[luty 2007] poz. 43 - korekta, [październik 2009] poz. 4 i 111, uzup. w poz. 18, 34, 42, 45, 105 oraz notatka o pacyfikacji.	wfalik(a)onet.eu
5.	Gabriela wnuczka Józefa	[luty 2007] uzupełnienia w poz. 87, 43, 29. Poszukuję informacji o członkach rodziny Michniewiczów i Jasińskich jak i Wilczyńskich z Rudni Stryj.	gabrielachwaliszewska(a)yahoo.com
6.	Grażyna Gos z d. Chwoińska	[marzec 2007] - korekta nazwiska (wszędzie gdzie było Choiński)	konsultant1(a)op.pl
7.	Krzysztof Kołwzan	[maj 2007] - poz. 2 - uzup. o nazwisko rodowe 1-szej żony.	kolwzan(a)op.pl
8.	Adam Bukowski	[sierpień 2007] uzup. w poz. 14, dodano poz. 107-108	salix4(a)wp.pl
9.	Ryszard Foiński	[styczeń 2008] korekta nazwiska i uzup. w poz. 3	rfoinski(a)wp.pl
10.	Danuta Balikowska (Jaworska)	[listopad 2008] korekta i uzup. w poz. 14 Jestem córka Gracjana.	mbalikowski(a)poczta.onet.pl
11.	Renata Zawiślak z d.Chwoińska	[luty 2009] korekta w poz. 69, 70, 71, uzup. w poz. 69, [marzec 2009] korekta w poz. 80, uzup. w poz. 69.	renata-zawislak(a)wp.pl
12.	Andrzej Mielcarek	[wrzesień 2009] Korekta nazwiska Falikowski (nazwisko w tej formie występuje tylko przy Janie i dopiero po roku 1920) na Falkowski i uzup. w poz. 34, 87, 99, 105, 109 na podst. "Wykazów osób z akt parafialnych..." -opr. ks. W.W. Żurek.	Strony o Wołyniu

Pod pretekstem udzielania pomocy partyzantom radzieckim, 10 kwietnia 1943 r. nastąpiła pacyfikacja Myszakowej, przeprowadzona przez karny batalion przybyły z m. Zwiahel, który okrążył i spalił wieś, w tym również kościół i plebanię. Kilka osób, a szczególnie wszystkich leżących, chorych na tyfus - zastrzelono. Młodzież z Myszakowej spędzono do stodoły, a potem wywieziono na roboty do Niemiec. Pozostałych mieszkańców, ich własnymi furmankami, pod konwojem przewieziono do Zwiahla, skąd po krótkim pobycie udało się prawie wszystkim zbiec i powrócić przez m. Korzec na zgliszcza rodzinnych zagród. Tutaj przeżyli jeszcze kilka ukraińskich napadów, ponosząc kolejne ofiary. W zbudowanych szałasach i ziemiankach oraz koczując w lesie, większości tamtejszych mieszkańców udało się w bardzo trudnych warunkach przetrwać do czasu zajęcia Zasłucza przez wojska radzieckie w styczniu 1944 r. i potem do lipca 1945 r., kiedy to nastąpiła ewakuacja tamtejszych Polaków na Ziemie Zachodnie Polski. Obecnie po wsi Myszakowa nie ma śladu, pozostał jedynie zniszczony po latach cmentarz (patrz: galeria zdjęć na stronie http://wolyn.eu/).

Weronika Falikowska o pacyfikacji wsi.
Mói stryjowie Antoni i Bronisław współdziałali z partyzantką sowiecką Miedwiediewa. Kiedy oddziały niemieckie wkraczały do Myszakowy to stryj Antoni (poz.42) zdążył uciec, jak również kuzyn Władysław (z poz.44). Mój dziadek (poz.42) Jan, ojciec (poz.43) i stryj Bronisław (poz.45) wraz z innymi mężczyznami i męską młodzieżą którzy nie uciekli, zostali zapędzeni do stodoły na posesji żydowskiej wokół której ustawiono rkm-y i nawet stodołę już podpalono. Dzięki Gustawie Szpecht, dowodzący nie wydał rozkazu strzelania, natomiast spalono Myszakowę, oprócz kościoła i nieruchomości Jaworskiego Antoniego Hałasa. Ludność ewakuowano do Zwiahla, podczas której, stryj Bronisław uciekł i wrócił do Myszakowy. Tam już ci mężczyźni, którzy wcześniej uciekli, zgonili wypędzony do lasu inwentarz i chronili go do powrotu tych mieszkańców, którzy nie zostali zakwalifikowani do wywozu do Rzeszy. Większość mieszkańców wróciła na spaloną ziemię i postawili jakieś sadyby. Jeszcze kilka razy napadali ukraińscy bandyci, a raz najechała kawaleria w sowieckich mundurach, jak się okazało był to oddział UPA, który zabrał mego dziadka Jana na przewodnika, po 15 wiorstach dziadka puścili wolno w bieliźnie i na bosaka, a było to późną jesienią.

Wersja komputerowa Zygmunt Sinicki. www.sinicki.republika.pl, opieka nad stroną Andrzej Mielcarek

Data powstania strony:  maj 2004 r., ostatnia aktualizacja: październik 2009 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org