kolonia

CZETYŃ

gromada Gruszwica, gmina Kołki, powiat Łuck, województwo wołyńskie, parafia Kołki

Opracowywane w okolicy:
Hołodnica, Marianówka, Gruszwica, Antonówka,

Kolonia Czetyń należała do gromady (sołectwa) Gruszwica i była zamieszkana przez Polaków. W 10 zagrodach mieszkało w 1943 roku 11 rodzin - 46 osób.

WYKAZ MIESZKAŃCÓW kolonii CZETYŃ, stan do marca 1943 r

1.

 MYSZKA   Jan, żona i 2 dzieci;

2.

 SUCHODOLSKI   Kacper, żona Michalina z d. Słodkowska, syn Leszek. Mieszkał tam też brat Kacpra - Władysław SUCHODOLSKI, żona (IN.), dzieci: Bolesław i Teresa.

3.

 KOWNACKI   Paweł (Piotr?), żona Adela, dzieci: Jarosław, Zofia;

4.

 SŁODKOWSKI  Emeryk s. Władysława (Władysław był był synem Jana i Zofii z Rosińskich, ur. 1875 zmarł 16.08.1923 r.) i Franciszki, żona Franciszka z d. Koksanowicz, dzieci: Bolesława Dyoniza (ur. 1929) - poślubiła Władysława Słodkowskiego z Pysznego Boru, Krzysztofa (ur. 1930) po mężu Wróblewska, Daniela (ur. 1938) po mężu Wojtak. Mieszkała tu jeszcze matka Emeryka. W czasie opisanego poniżej napadu, Emerykowi Słodkowskiemu Ukraińcy złamali prawą rękę, przez co do końca życia pozostał inwalidą. Krewni rodziny mieszkali w kol. Adamów. Emeryk miał jedną siostrę Brygidę.

5.

 NN (GIZA?) - małżeństwo w starszym wieku, bezdzietne.

6.

 KIJ   Roman, żona z d. Słodkowska, dzieci: Ignacy, Fryderyka, Edward, (już na ziemiach odzyskanych: Teresa, Jan, Andrzej, Stanisław).

7.

 BEDNARSKI   - rodzina, 6 osób, w tym 3 dzieci i brat gospodarza - kawaler;

8.

 STAWIERAJ   Józef z żoną Walerią z d. Malinowska, syn Leon z żoną Wiktorią (z d. Łozowicką pochodzącą z Jamskiego) i córką Alicją; (popr. M.S.)

9.

 BOJKOWSKI   Józef, żona Teofila, dzieci: Weronika (ur. 1912), Franciszek (ur. 1916), Helena (ur. 1918), Jan (ur. 1921).
Bestialsko zamordowana została matka - Teofila (Józef przeżył). Weronika ranna w bark (do końca życia nie odzyskała sprawności prawej ręki, a właściwie ramienia). Rodzina przesiedlona do wsi Pielgrzymowice k/Namysłowa, Franciszek ostatecznie zamieszkał pod Częstochową.

10.

 BEDNARSKI    rodzina 5 osób w tym 3 dzieci;

11.

 SZPRYNGIEL (IN.) - sołtys, żona Michalina, dzieci: Zygmunt, Roman i dwoje bliźniąt (IN.). Rodzina mieszkała za gospodarstwem Stawierajów (pod numerem 10). W dniu napadu Ukraińców został bestialsko zamordowany od uderzenia orczykiem od wozu w tył głowy i przebity bagnetem. Żonę pobito. 
Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje:

FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych
L.p. Imię Nazwisko Przekazane informacje w okresie i zakresie: E-mail - (a) zamień na @

 1.

 Mirosław Stawieraj [luty 2005] poz. 8 uzupełnienia i relacja. [styczeń 2007] - poz. 11. Kolejność gospodarstw jest pomylona i będzie uaktualniona. msmiroslaw(a)op.pl

 2.

 Anna Słodkowska [czerwiec - lipiec 2006] poz. 2-4 i 6 - uzupełnienia aniawitek(a)onet.eu    tel. 0914164747 

 3.

 Tomasz Bojkowski [styczeń 2007] poz. 9 - korekta i uzupełnienia tbojkowski(a)poczta.fm;  502-719-307

Wykaz mieszkańców kol. Czetyń sporządzili: KOKSANOWICZ Czesław (ur. 1926 r) i Zdzisław (ur. 1931 r.) - byli mieszkańcy kol. Marianówki. Różanka, listopad 1999 r. Opracowanie redakcyjno-techniczne - Czesław PIOTROWSKI. Warszawa, grudzień 1999 r. 
Wersja komputerowa Tadeusz Brożbar.www.kresy-wschodnie.prv.pl ,  szkic miejscowości na podst. rys. Cz. Piotrowskiego opracował Andrzej Mielcarek (opieka nad stroną)

Żyjący do dziś (2005 r.) Stawieraj Waldemar, mający wówczas 11 lat był świadkiem napadu Ukraińców na kol. Czetyń w marcu 1943 r, w którym zginęli Szpryngiel (sołtys), Bojkowska (Teofila - dop. admin) matka Franciszka i Jana, a Bojkowska Weronika była ranna w bark. Napad był od strony lasu w dwóch grupach. Jedna grupa uderzyła na gospodarstwo Szpryngla (sołtysa), druga uderzyła na kolonię od Stawierajów. Kolonia Czetyń składała się z 10 gospodarstw tj. Szpryngiel, Stawieraj, Bednarski, Bednarski, Bojkowski, Giza, Słodkowski, Kownacki Piotr, Suchodolski, Myszka. Słodkowskiemu zabrali konie z wozem i uprzężą, przy wyjeździe strzelili 3 razy w dom Suchodolskich, kule przeszły między obrazami świętymi. Przed atakiem Polacy pełnili warty nocne, podczas jednej z nich widzieli jak Ukraińcy wystrzelili rakietę porozumiewawczą przed napadem. Wówczas wartownicy udali się do swoich domów budząc członków rodziny w celu ucieczki. Banda Ukraińców po napadzie odjechała na furmankach w kierunku Omelna. Mieszkańcy nie powrócili zostawiając cały dobytek i udając się do Przebraża - ośrodka polskiej samoobrony, gdzie przebywali do 1945 roku. Stamtąd zostali deportowani do Polski. Większość rodzin zamieszkała w woj. szczecińskim, zaś część w woj. opolskim oraz w Malborku. Obecnie kolonia Czetyń nie istnieje nawet z nazwy.

Utworzenie strony: wrzesień 2004,  ostatnia aktualizacja: maj 2007 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org

strony o Wołyniu przystosowane do rozdzielczości ekranu 1024 x 768