Wołyń - Budki Snowidowickie

wieś

BUDKI SNOWIDOWICKIE

gmina Kisorycze, powiat Sarny, województwo wołyńskie, parafia Rokitno

Opracowywane w okolicy:
Rokitno, Borowina,

A B C D E-F G H I J K L-Ł M N O P R S-Ś T U W Z-Ż

Tu jest mapka lecz Twoja przeglądarka nie akceptuje ramek

Wieś BUDKI SNOWIDOWICKIE istnieje do dziś pod tą samą nazwą. Leżała przy dawnej granicy polsko-radzieckiej z 1939 r. Poniższy wykaz mieszkańców jest niepełny i obejmuje głównie część wsi od strony dawnej granicy. Zagród było ponad 60. Wieś zamieszkiwali w większości sami Polacy (poza rodzinami Szylik i Zeruk). Była tam 4-klasowa szkoła podstawowa, kaplica, w której odbywały się nabożeństwa kilka razy w roku oraz strażnica KOP. Poczta, szkoła podstawowa 7-klasowa (w tej nowej szkole przed samą wojną uczył Piechota Alfred, a pod okupacją radziecką kierownikiem szkoły był Matyja IN. Szkoła była czynna jeszcze przez dwa lata, za okupacji niemieckiej została zamknięta), sklep, posterunek policji oraz ostatnia po polskiej stronie stacja kolejowa mieściły się w odległych o 7 km Ostkach. Sprawy urzędowe oraz większe zakupy załatwiano w odległym o ok. 18 km Rokitnie.

WIADOMOŚCI PARAFII ROKITNIAŃSKIEJ

WYKAZ MIESZKAŃCÓW wsi BUDKI SNOWIDOWICKIE, stan do 1945 r.

1.	ZERUK	(I.N - Rusin, był stolarzem), żona (I.N. - była krawcową), dzieci (I.N.), w tym syn Wołodia (należał do ,,Strzelców" - 17.09.1939 aresztowany wraz z Antonim Lechem, Adamem Tyszeckim, i Ludwikiem Wiśniewskim przez żołnierzy sowieckich na drodze z Rokitna do Ostek, kiedy w mundurach organizacji strzeleckiej wracali do Budek; wysłano ich do więzienia w Krzywym Rogu na Ukrainie, a po kilku miesiącach ślad po nich zaginął).
2.	JAKUBOWSKI	(I.N.), żona (I.N.), synowie: Jakub, Feliks, Antoni, Adam i córka (I.N.).
3.	CHMIELEWSKI	Piotr, żona (I.N.).
4.	LECH	Jan, żona Zofia, córka Kazimiera i syn Stanisław. W domu tym mieszkał również brat Jana - Franciszek, żona Józefa, synowie: Józef i Leon, córki: Krystyna, Helena i Genowefa, po śmierci Józefy - II żona Dusia, syn Leon.
5.	LECH	Michalina (wdowa po Janie), synowie: Piotr, Antoni, córki: Ludwinia, Maria i Stanisława.
6.	DAWIDOWICZ	Stanisław, żona Kamila, synowie: Wincenty, Aleksander, córki: Adela, Filomena i Apolonia. W domu tym przez jakiś czas przed wojną była szkoła. Nauczała w niej (N.N.), która również mieszkała w tym domu razem z córka Emą. Po przeniesieniu szkoły do innego budynku mieszkał tu przed wojną komendant strażnicy KOP w Budkach - plut. Stanisław Koćma wraz z żoną.
7.	DAWIDOWICZ	Franciszek, żona Paulina, syn Stanisław, córka Stanisława, Władysław i Adam.
8.	DAWIDOWICZ	Witalis- s. Florjana, żona Franciszka, syn Stanisław, córka Leokadia. Siostra Dawidowiczów - Marianna, wyszła za mąż za Józefa Kuriatę i mieszkała w miejscowości Bober.
9.	DAWIDOWICZ	Feliks - s. Florjana, żona Bronisława, synowie: Józef i Wincenty (nazywany "Wiciu") i córka Józefa.
10.	DAWIDOWICZ	Bronisław - s. Florjana, żona Maria z córką Adelą (wyszła za mąż za Szachniewicza), druga żona Jagna.
11.	CHMIELEWSKI	Stefan, żona Julia, synowie: Stanisław, Adam, córki: Stanisława i Teresa.
12.	CHMIELEWSKI	Adam, żona Antonina, synowie: Stanisław, Władysław i Zygmunt, córki: Władysława, Janina, Maria i Zofia.
13.	CHMIELEWSKI	Jan, żona Katarzyna, synowie: Wiktor, Zygmunt, córki: Teofila, Weronika i Karolina.
14.	CHMIELEWSKI	Franciszek, żona Stanisława, synowie: Stanisław i Kazimierz, córki: Bronisława i Leontyna. (rodzina mieszkała w pobliżu strażnicy KOP).
15.	ŻYGADŁO	Adam z rodziną (rodzina mieszkała w pobliżu strażnicy KOP).
16.	LESZCZUK	z żoną (rodzina mieszkała w pobliżu strażnicy KOP). Ich córka (IN.) wyszła za mąż za Ukraińca, który w okresie nasilonego terroru band ukraińskich zamordował siekierą ją i dziecko.
17.	TYSZECKI	Józef (ps. ,,Józiak", zginął potem na froncie jako żołnierz WP), żona Aniela, dzieci (?), (rodzina mieszkała w pobliżu strażnicy KOP).
18.	TYSZECKI	Adam, żona Michalina, synowie: Hilary, Aleksander, Ludwik, Rafał i córka Julia.
19.	TYSZECKI	Adam r.1913- syn Benedykta i Katarzyny z domu Kotwicka, żona Zofia r. 1923 z d. Lech -c. Ludwika i Anieli z d. Szydłowska, dzieci: Krystyna, Tadeusz, Teresa, Mieczysław, Romuald.
20	TYSZECKI	(I.N. - ps. ,,Lulacz"), żona (I.N.), synowie: Józef, Adam, Stanisław i córka Antonina.
21.	TYSZECKI	(I.N.), żona (I.N.), córki: Bronisława i Aniela.
22.	TYSZECKI	Adam, żona Aniela (?), synowie: Józef, Hieronim i córka Antonina.
23.	TYSZECKI	Adam, żona (I.N.), syn Mieczysław, córki: Stanisława, Maria i Ludwika.
24.	TYSZECKI	Feliks, żona Paulina, 6 synów (I.N.) w tym Adam.
25.	WIŚNIEWSKI	Charazik (ps. ?), żona (I.N.), synowie: Charazik i Ludwik (aresztowany 17.09.1939 r.), córki Aleksandra i Julia.
26.	RYCZKOWSKI	Bazyli, żona Hanna, synowie: Stanisław, Franciszek, córki: Stanisława, Franciszka, Weronika, Józefa i Wiktoria.
27.	RYCZKOWSKI	Teofil (był gajowym, brat Bazylego), żona Aniela - bezdzietni.
28.	JELIŃSKI	Andrzej, żona Domka (?), syn Stanisław i córka Stanisława.
29.	JELIŃSKI	Józef, żona Aniela, synowie: Władysław, Stanisław i córka Bronisława.
30.	ŁABĘDZKI	Leon, żona Bronisława, syn Zygmunt.
31.	BOCHIŃSKI	Józef (przed wojną był wójtem w Rokitnie), żona Aniela, syn Tadeusz.
32	SZYLIK	Tereszko, żona (I.N), synowie: Stiopa i Iwan.
33.	DAWIDOWICZ	Antoni (zięć Józefa Bochińskiego), żona (I.N.), syn Hieronim.
34.	LECH	Katarzyna (wdowa), synowie: Kazimierz i Feliks, córka Waleria wdowa po Wicińskim z synami: Tadeuszem i Mieczysławem oraz jej II mąż GABRYK Antoni.
35.	LECH	(I.N.), żona (I.N.), synowie: Hieronim, Franciszek, Adam i córka Rózia.
36.	LECH	Adam, żona (I.N.), syn Hilary z żoną Pauliną i synem Franciszkiem.
37.	LECH	Józef (syn Adama), żona Ludwika, dzieci.
38.	LECH	Ludwik (brat Jana - poz.4), żona Antonina, córka Władysława (pierwsza żona Ludwa i dwoje dzieci: Janek i Janka zmarli przed wojną).
39.	LECH	Hieronim (brat Jana), żona Filomena, syn Cezary, córki: Weronika i Teresa, (2 dzieci zmarło przed wojną).
40.	LECH	Feliks (brat Jana, był gajowym - mieszkał na kolonii), żona Franciszka, 2 dzieci umarło przed wojną.
41.	CHMIELEWSKI	Stanisław, żona Antonina z d. Tyszecka?, dzieci: Adam (służył w Armii Andersa), Hieronim (żona Stanisława z d. Lech - z poz.4 i ich dzieci Jadwiga i Władysław), Józef, Rozalia. Stanisław zmarł w Budkach ok. 1936r. Cała rodzina została wysiedlona na Dolny Śląsk.
42.	BRONOWICKI	Józef, żona Józefa z d. Tyszecka, dzieci: Helena.

( IN - imię nieznane)

Osoby zainteresowane miejscowością / udostępniające informacje:

FORMULARZ zgłoszenia rodziny i uzupełnienia danych

L.p.

Imię Nazwisko

Przekazane informacje w okresie i zakresie:

E-mail - (a) zamień na @

Zygmunt Sinicki

[lipiec 2004] wykaz mieszkańców w poz. 1-40 na podstawie relacji z pamięci swojej babci Zofii Lech (poz.4), byłej mieszkanki Budek Snowidowickich, obecnie zamieszkałej w Minkowicach Oławskich.

http://sinicki.republika.pl/

Alicja Niżyńska z d. Dawidowicz

[sierpień 2006] korekta imienia w poz. 9 (~~Witold~~ > Wincenty), uzupełnienia w poz. 7, 8,10. oraz o nauczycielach (wstęp) pochodzą od Wincentego Dawidowicza.

ala.nizy(a)poczta.onet.pl

Barbara Kolec

[listopad 2006] poz. 41 oraz zdjęcia

nikabala(a)onet.eu

Bogdan Bronowicki

[marzec 2007] poz. 42

bronek555pop.e-wro.pl

Tadeusz Tyszecki

[lipiec 2007] poz. 19 (podane informacje w tą pozycję wstawiono domyślnie, gdyż dotychczasowy wpis nie podawał żadnych imion, tylko nazwisko [-adm].)

hzg(a)vp.pl

17 września 1939 ok. godz.7.00 strażnicę KOP w Budkach zaatakowały oddziały Armii Czerwonej. Dowódca strażnicy plut. Koćma był przygotowany na atak. Obrona trwała kilka godzin, dopóki nie zabrakło Polakom amunicji po odparciu kilku ataków przeważających sił agresora, po czym bez własnych strat, przy zadaniu bardzo dużych strat nieprzyjacielowi, wycofano się lasami w kierunku Rokitna.

W okresie okupacji, ze względu na bliskość torów pilnowanych przez Niemców (bardzo ważna strategicznie linia kolejowa na front wschodni), bandy ukraińskie omijały Budki. Wieś poza tym była pilnowana przez oddział samoobrony złożony z zakonspirowanych członków dawnego związku strzeleckiego (dowodził Jan Lech - poz.4), uzbrojony w kilka karabinów otrzymanych od Niemców. Nastąpił tylko jeden napad (za dnia) na leżące na skraju wsi, od strony granicy, zagrody. Obrabowano wtedy kilka domów, po czym napastnicy uciekli na skutek strzałów oddanych przez Niemców w ich kierunku. Obeszło się bez ofiar w ludziach.

W styczniu 1944 roku Budki zostały wyzwolone od Niemców, a na przełomie stycznia i lutego mężczyzn zmobilizowano do Wojska Polskiego. Pozostała ludność przetrwała do maja 1945, kiedy to została przetransportowana na Ziemie Zachodnie Polski. Wielu mieszkańców Budek Snowidowickich od czerwca 1945 r. zamieszkało w Minkowicach Oławskich.

Utworzenie strony: lipiec 2004, ostatnia aktualizacja: sierpień 2008 r.

podstrona jest częściąwww.wolyn.ovh.org

strony o Wołyniu przystosowane do rozdzielczości ekranu 1024 x 768