Jak widać z powyższej statystyki wśród ludności Wołynia przeważają Rusini, wyznania prawosławnego. Stanowią oni jednakże przeważnie ludność wiejską.

Miasta i miasteczka są w większości zamieszkałe przez żydów. W całem województwie stanowią oni tylko 12% ludności, jednakże w miastach i miasteczkach wynoszą 70-90%. Przeważnie posługują się między sobą żargonem, natomiast ich inteligencja i półinteligencja językiem rosyjskim, dzięki czemu w miastach wołyńskich słyszy się język rosyjski znacznie częściej, niżby to wynikało z bardzo niskiego procentu Rosjan wśród ludności Wołynia.

Polacy - katolicy procentowo (11,5%) dorównywują na Wołyniu żydom, a cokolwiek wyższa (16,8%) cyfra osób narodowości polskiej pochodzi stąd, że przy spisie ludności z r. 1921 część żydów i prawosławnych, zapisała się za Polaków. Niegdyś procent Polaków w województwie wołyńskiem był znacznie wyższy, jednakże cofnął się on znacznie w czasie przeszło stuletnich rządów rosyjskich. Dla polskości Wołynia wielkim ciosem było zarządzone przez rząd rosyjski po powstaniach w r. 1831 i 1863 masowe zamknięcie wszelkich szkół, kasata klasztorów, zamknięcie wielu parafji, przemiana kościołów na cerkwie prawosławne, zniesienie unji w r. 1839 i przymusowe zapisywanie katolików na prawosławie. Gdy w r. 1906 przyszła wolność religijna, potomkowie przymusowo nawróconych tylko częściowo powrócili do polskości i katolicyzmu. Po wojnie żywioł polski doznał pewnego wzmocnienia, dzięki osadom wojskowym, rozrzuconym po całym Wołyniu.

Spis ludności w r. 1921 wykazał na Wołyniu 25.200 Czechów, których kolonje leżą w różnych okolicach południowej części Wołynia. Zaczęli przybywać na Wołyń w r. 1868, nabywając parcelowaną ziemię wielkiej własności, której nie mogli nabywać chłopi polscy z powodu zakazu osiedlania się na Wołyniu. Koloniści czescy, którzy przybyli przed rokiem 1881 pozostali katolikami, ci, którzy przybyli później przyjęli prawosławie, gdyż wedle ukazu z r. 1881 ziemie na Wołyniu mogli nabywać tylko prawosławni i to nie Polacy. W kilku kolonjach czeskich zbudował nawet rząd rosyjski cerkwie prawosławne. Czesi jednakże, aczkolwiek urzędowo prawosławni, nie odznaczają się religijnością i rzadko zaglądają do cerkwi. W wielu kolonjach wyznają religję husycką (Bracia Czescy) i posiadają własne duchowieństwo.

W niektórych wytrwali mimo nacisku rządu rosyjskiego przy katolicyzmie, jak np. w Teremnie koło Łucka, gdzie Czesi na kolanach błagali gubernatora Trepowa o zachowanie religji.

Czesi są wzorowymi rolnikami, lepszymi niż Niemcy, a niewątpliwie najlepiej z narodowości zamieszkujących Wołyń uprawiają ziemię. Kolonje czeskie, o dużych domach otoczonych sadami, odznaczają się czystością i zamożnością. Domy mają odrębną architekturę, są duże, przeważnie murowane o sześciu izbach, połączone ze suszarniami chmielu. Stoją one wśród sadów i klombów kwiatowych. Budynki gospodarskie murowane. We wsi jest zazwyczaj przyzwoita gospoda, dom ludowy, teatr ludowy, szkoła czeska, a koło wsi piękne chmielarnie. Obecnie jest na Wołyniu 35 państwowych szkół czeskich z 35 nauczycielami Czechami, a nadto w trzech szkołach państwowych polskich uczy się języka czeskiego jako przedmiotu. W r. 1924 było w czeskich szkołach ludowych 2.000 uczniów, zaś w gimnazjach 53 uczniów czeskiej narodowości. W Dubnie mieszka najwięcej Czechów z miast wołyńskich. Życiem kulturalnem czeskiem na Wołyniu kieruje Czeska Macierz Szkolna. Ma ona siedzibę w Łucku przy ul. Jagiellońskiej 16, gdzie mieści się też Klub Czeski. We wszystkich większych kolonjach czeskich istnieją dobrze zorganizowane gniazda Sokoła, oraz straże ogniowe. Kolonje czeskie są zazwyczaj oddzielone od wsi ruskich, a na ludność miejscową prawosławną patrzą koloniści czescy z góry. Za największą i najlepiej urządzoną kolonję czeską na Wołyniu uchodzi Wołkowyja, na północ od Dubna, posiadająca 5.000 mieszkańców.

Względnie najliczniejsze są kolonje czeskie w powiecie łuckim i dubieńskm. W pierwszym jest około 40 kolonji o 5.235 mieszkańców, Naogół kolonje czeskie są małe, poza Wołkowyją do większych kolonji czeskich należą Kupiaczów między Włodzimierzem a Łuckiem, Buderaż na południe od Mizocza, Teremne i Hnidawa koło Łucka, oraz Glińsko i Urwenna koło Zdołbunowa.

Niemców jest na Wołyniu 24.900, a więc prawie tyle co Czechów. Najgęściej osiedli w powiecie łuckim, gdzie jest ich ponad 13.000 i kowelskm. Mają swoje gospodarstwa od 10 do 20 ha. albo dzierżawią ziemię od rządu lub obywatelstwa. Są między nimi i wielcy obszarnicy. Wyznają religię ewangelicką i mają kilka parafji na Wołyniu (np. Łuck, Rożyszcze). Szkół niemieckich państwowych mają 16 z 17 nauczycielami.