AKTA PARAFII WYZNANIA RZYMSKOKATOLICKIEGO Z DIECEZJI ŁUCKIEJ LATA: 1804-1950 Inwentarz zespołu PL, 1 433 Opracowała Dorota Lewandowska (1992-2004) 2005

Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie

Machine-readable finding aid derived from MS Word. Date of source: 2005 Opis w językupolskim
Streszczenie AKTA PARAFII WYZNANIA RZYMSKOKATOLICKIEGO Z DIECEZJI ŁUCKIEJ 1804-1950 Zespół nr 433 Kancelarie parafii rzymskokatolickich 1,3 mb. (66 j. a.) Stan zachowania jednostek jest na ogół zły lub bardzo zły; jednostki te zostały wyłączone z użytkowania. j. łac., pol., ros., ukr. Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie
PL 00-263 WARSZAWA ul. Długa 7
Zespół akt kancelarii parafialnych jest zespołem otwartym. Nr 1-62 stanowią akta pochodzące z 25 urzędów parafialnych (Białozórka, Cumań, Dederkały, Horyńgród, Jałowicze, Klesów, Klewań, Kamień Koszyrski, Katerburg, Kowel, Kołki, Krupiec, Luboml, Łanowce, Niewirków, Sarny, Skórcze, Stara Huta, Szumbar, Torczyn, Tuczyn, Warkowicze, Włodzimierz Wołyński, Wyżgródek, Żytyń) leżących w 7 dekanatach (Dubno, Kowel, Krzemieniec, Łuck, Równe, Sarny, Włodzimierz Wołyński). Nr 63-66 są to jednostki utworzone z akt różnych urzędów parafialnych i dziekańskich działających na terenie diecezji łuckiej. Akta zgromadzone w zespole to księgi oprawne, poszyty i akta luźne wytworzone w latach 1804-1950. Najstarszy dokument z 1804 r. pochodzi z urzędu dziekańskiego w Łucku (nr 63). Najmłodsze dokumenty zawiera jednostka nr 29; jest to korespondencja dotycząca związków małżeńskich zawieranych w parafii Sarny w latach 1949-1950. Księgi oprawne i poszyty są to głównie raptularze chrztów, ślubów i zgonów, księgi egzaminów przedślubnych, spisy parafian, księgi nawróconych; akta luźne to z reguły załączniki do akt, korespondencja. Akta prowadzone były głównie w języku rosyjskim, który stopniowo wypierany był przez język polski, po roku 1918 już dominujący. Sporadycznie (głównie w załącznikach do protokołów przedślubnych) pojawia się łacina, język niemiecki i ukraiński. Na aktach nie zachowały się znaki kancelaryjne. Na części z nich występują natomiast pieczęcie tuszowe Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku, określające przynależność tych jednostek do jego zasobu. Znaczna ilość jednostek posiada oryginalne tytuły, uwzględnione w inwentarzu (umożliwiające identyfikację akt). Były one formułowane w języku rosyjskim (bardzo rzadko w łacinie), później polskim. Tytuły z okresu dwudziestolecia międzywojennego zredagowane są w sposób prosty, wyczerpująco informujący o zawartości jednostki, wskazując na temat i rodzaj materiału (np.: Raptularz chrztów i zgonów w parafii horyńgrodzkiej, 1933 r., nr 6).
Dzieje aktotwórcy (Historia urzędu)

Przedmiotem niniejszego inwentarza są akta urzędów parafialnych funkcjonujących w granicach diecezji łuckiej, której dzieje sięgają początków XV w. W dniu 13 II 1375 r. papież Grzegorz XI w bulli Debitum pastoralis ofiicii zatwierdził metropolię łacińską w Haliczu; podporządkowano jej biskupstwa w Przemyślu, Chełmie, Włodzimierzu, Kamieńcu i Kijowie. W początkach XV w. nastąpiła reorganizacja hierarchii kościelnej na Wołyniu. Istniały tu dwa duże miasta: Włodzimierz i Łuck. Diecezja włodzimierska znalazła się w kręgu separatystycznych dążeń księcia litewskiego Witolda, pragnącego utworzyć dla Litwy osobną metropolię, obejmującą także Wołyń. Dlatego też, w 1404 r. z inicjatywy dworu polskiego z części dawnej diecezji włodzimierskiej utworzone zostało biskupstwo łuckie. O ile biskupstwo włodzimierskie ciążyło ku metropolii gnieźnieńskiej, o tyle diecezja łucka skłonna była uznać zwierzchnictwo Lwowa. Osobnej diecezji łuckiej nie dało się jednak utrzymać. Obie diecezje zostały ponownie połączone; przeniesiono jedynie stolicę z Włodzimierza do Łucka. Biskupstwo to przez dłuższy czas wzbraniało się przed uznaniem zwierzchnictwa metropolitalnego Lwowa i zabiegało o przyjęcie do gnieźnieńskiej prowincji kościelnej. W 1412 r. antypapież Jan XXIII wystawił akt ustanawiający Lwów stolicą metropolii. Arcybiskupstwu lwowskiemu podporządkowane zostały wszystkie biskupstwa łacińskie istniejące na Rusi, a więc także łuckie. Spór o przynależność kościelną tej diecezji pozostał praktycznie nie rozstrzygnięty. W 1564 r. biskup łucki nie zjawił się na synodzie prowincjonalnym lwowskim, manifestując tym niejako nierozerwalne związki z Gnieznem . Diecezje metropolii lwowskiej pod koniec XVI stulecia podzielone zostały na dekanaty, grupujące kilka lub kilkanaście parafii. W diecezji łuckiej dokonał tego biskup Bernard Maciejowski (1589 r.). Diecezja podzielona została na 3 dekanaty. Dziekani czuwali nad funkcjonowaniem organizacji kościelnej w dekanacie i wizytowali podległe sobie miasta i wsie parafialne. Około 1650 r. w diecezji łuckiej było już 14 dekanatów i około160 parafii. Kolejna reorganizacja Kościoła na omawianym terenie nastąpiła dopiero w początkach XVIII w. W 1726 r. na synodzie diecezjalnym zwołanym z inicjatywy biskupa Stefana Bogusława Rupniewskiego diecezja łucka podzielona została na 2 archidiakonaty (łucki i brzeski). Dokonano także rozgraniczenia 188 parafii i 14 dekanatów. W 1772 r. w diecezji łuckiej były 2 archidiakonaty, 14 (lub 16) dekanatów oraz 221 (lub 223) parafii . Poważny wyłom w ustalonej strukturze diecezjalnej spowodował pierwszy rozbiór Polski. Cząstka diecezji łuckiej (10 parafii) została przyłączona do archidiecezji lwowskiej, która znalazła się w granicach Austrii . Zabiegi zmierzające do zmiany struktury organizacyjnej diecezji polskich i dostosowanie ich do nowych granic państwa polskiego podjął Sejm Czteroletni, który zaprojektował m. in. podział diecezji najbardziej rozległych i liczących najwięcej parafii. Od diecezji łuckiej planowano oderwać województwo bracławskie na Ukrainie i włączyć je do diecezji kamienieckiej. Sejm grodzieński w konstytucji z 1793 r. ustalił zasady hierarchii kościelnej w Polsce, która miała składać się z arcybiskupstwa-metropolii w Krakowie oraz 8 diecezji (w tym także łuckiej). Plany te przekreśliła całkowita utrata niepodległości w 1795 r. . Podjęte po upadku państwa polskiego decyzje związane z działalnością Kościoła rzymskokatolickiego realizowały państwa zaborcze. Granice rozbiorów poprzecinały w sposób sztuczny polskie struktury kościelne. Już w 1782 r. cesarzowa Katarzyna II ustanowiła rzymskokatolickie arcybiskupstwo mohylowskie, które zostało erygowane na podstawie papieskiej bulii z 15 IV 1783 r. Po trzecim rozbiorze diecezja łucka, włączona została do carskiej Rosji (tzw. ziemie zabrane), z wyjątkiem 47 parafii oderwanych przez Austrię i przyłączonych do archidiecezji lwowskiej. Biskupstwo łuckie początkowo podzielone zostało na trzy części, a następnie wraz z innymi całkowicie zniesione (1795 r.). W ich miejsce powołano nowe biskupstwa: inflanckie, pińskie i latyczowskie. Po śmierci Katarzyny II cesarz Paweł I ukazem z 28 IV/5 V 1798 r. zniósł wszystkie utworzone przez jego matkę diecezje i przywrócił do życia dawne biskupstwa. Na polecenie papież Piusa VI zorganizowana została ostatecznie metropolia mohylewska, której granice pokrywały się odtąd z politycznymi granicami imperium rosyjskiego. Arcybiskupstwu podporządkowano wszystkie diecezje wschodnie, włączone do cesarstwa; diecezję łucką połączono unią personalną aeque principaliter z żytomierską. Zmianom tym nadała sankcję kanoniczną papieska bulla Maximis undique praessi calamitatibus z listopada 1798 r. Ogniwem pośrednim między Stolicą Apostolską a Kościołem katolickim w Rosji było Kolegium Duchowne Rzymskokatolickie ustanowione przez Aleksandra I dekretem z 1801 r. Diecezja łucko-żytomierska stanowiła w rzeczywistości dwie równorzędne diecezje z odrębnymi kapitułami, katedrami, konsystorzem, seminariami duchownymi i terytorium; wspólny był jedynie biskup ordynariusz. Diecezja został zacieśniona do granic guberni wołyńskiej. Biskupstwo zyskało 8 parafii zabużańskich z diecezji chełmskiej (dekanat lubomelski), straciło natomiast 35 parafii na rzecz diecezji mińskiej, 30 parafii włączonych do diecezji wileńskiej, 47 parafii, które zaanektowała Austria oraz 44 parafie na rzecz diecezji wigierskiej (zabór pruski).

W 1804 r. w diecezji łucko-żytomierskiej było 83 parafie; w 1834 r. – 87 parafii zgrupowanych w 12 dekanatach. Po uregulowaniu terytorialnej organizacji Kościoła w Rosji w 1798 r. nastąpił długotrwały okres stabilizacji. Poważne zmiany nastąpiły dopiero po podpisaniu konkordatu, zawartego między Rosją a Stolicą Apostolską 3 VIII 1847 r. Na mocy tego porozumienia oraz bulli papieskiej Piusa IX z 3 VII 1848 r. diecezja łucka i żytomierska, obejmowała odtąd gubernię wołyńską i kijowską, którą utraciła w 1798 r. W 1866 r. do diecezji łucko-żytomierskiej przyłączono tereny zlikwidowanej diecezji kamienieckiej. Po tych zmianach w omawianej diecezji było 17 dekanatów i 172 parafie.

Parafia stanowiła podstawową i najniższą w hierarchii urzędów jednostkę administracyjną w strukturze organizacyjnej Kościoła rzymskokatolickiego, wykonując jednocześnie zasadniczą pracę duszpasterską na terenie diecezji. Sprawy funkcjonowania parafii katolickich w Rosji normowały przepisy wydane przez Katarzynę II w 1769 r. (Ordinatio Ecclesiae Romanae Petropolitanae). Po roku 1772 przepisy te zostały rozciągnięte na ziemie zabrane Polsce w trzech kolejnych rozbiorach. W 1798 r. ukazał się tzw. „Regulament dla kościołów i klasztorów katolickich w Imperium Rosyjskim” wydany przez Pawła I, który normował udział księży zakonnych w duszpasterstwie (na terenie ziem zabranych znaczna część parafii byłą administrowana przez zakony). Tworzenie nowych placówek duszpasterskich i ich obsada pozostawały początkowo w całkowitej zależności od biskupa. Dlatego też, na początku XIX w. postępowała rozbudowa sieci parafialnej na omawianym terenie. Czynnikiem sprzyjającym tworzeniu nowych placówek duszpasterskich było przede wszystkim polskie ziemiaństwo oraz wspólnoty parafialne. Proces ten zahamowały powstania narodowe. Upaństwowiony został majątek ziemski należący do duchowieństwa, następowały kasaty klasztorów; ukaz Mikołaja I z 26 VIII/7 IX 1833 r. polecał chrzcić dzieci z małżeństw mieszanych w cerkwi prawosławnej. Ukazem z 15/27 XII 1843 r. cesarz prawie całkowicie uzależnił obsadę parafii od administracji państwowej. Trudną sytuację katolików złagodził nieco konkordat zawarty z między Rosją a Stolicą Apostolską w 1847 r. (obsada parafii przez biskupów, po uzgodnieniu z władzami państwowymi). Obowiązywał on jednak tylko do 1866 r. Po powstaniu styczniowym 1863 r. na Kościół rzymskokatolicki w Rosji spadły fale represji. Kasata parafii katolickich była formą represji za udział w powstaniu ludności i księży. W diecezji łuckiej i żytomierskiej w latach 1860-1905 zlikwidowano 39 parafii; nieznana jest liczba skasowanych filii i kaplic. Dopiero ukaz tolerancyjny z 1905 r. wstrzymał ten proceder i nakazał „rozpieczętowanie” domów modlitw z wyjątkiem tych, które nie spełniały wymogów ustawy budowlanej. Jednak rewindykacja objęła tylko te obiekty, które pozostały zamknięte i przeznaczone na zniszczenie.

Po I wojnie światowej i odzyskaniu przez Polskę niepodległości ustalone ostatecznie w latach 1919-1923 granice polityczne odrodzonego państwa nie pokrywały się z granicami polskich diecezji. Z archidiecezji mohylowskiej w skład Rzeczypospolitej weszła diecezja łucka; jednak jej część żytomierska pozostała w ZSRR. Diecezja łucka została włączona do metropolii lwowskiej. Na jej czele stał do 1925 r. biskup Ignacy Dubowski; po jego rezygnacji zaś – biskup Adolf Piotr Szelążek. 10 II 1925 r. podpisany został konkordat z Watykanem, na podstawie którego usankcjonowano podział terytorialny Kościoła w Polsce. Konkordat zaręczał Kościołowi pełną wolność w wykonywaniu jurysdykcji oraz swobodną administrację jego sprawami i majątkiem; duchownym i wiernym zapewniał niczym nie skrępowane kontakty ze Stolicą Apostolską. Organizacja wewnętrzna diecezji nie uległa większym zmianom w stosunku do okresu poprzedniego. Każda z diecezji otrzymała ponadto swojego sufragana. W związku z wprowadzeniem nowego kodeksu prawa kanonicznego nastąpiły niewielkie zmiany w strukturze kurii biskupiej. Zanikła instytucja konsystorza generalnego. Odtąd urząd biskupi nazywany był we wszystkich diecezjach kurią biskupią lub diecezjalną i dzielił się na dwa wydziały: administracyjny i sądowy.

W okresie dwudziestolecia międzywojennego dał się zauważyć znaczny wzrost liczby parafii; dzielono parafie rozległe terytorialnie i bardzo liczne, powoływano nowe placówki duszpasterskie. Duży przyrost parafii spowodowany był również rewindykacjami kościołów, zabranych przez władze zaborcze. W 1926 r. w diecezji łuckiej było 95 parafii; w 1935 r. 130 parafii w 13 dekanatach , w 1938 r. – już 138. Tak duży przyrost liczby parafii można tłumaczyć licznymi rewindykacjami kościołów od wyznawców prawosławia, zabranych katolikom przez władze carskie i oddanych Cerkwi . Odradzającą się strukturę Kościoła rzymskokatolickiego przerwał wybuch II wojny światowej. 17 IX 1939 r. Armia Sowiecka dokonała agresji na wschodnie obszary Rzeczypospolitej. W granicach ZSRR znalazły się parafie oraz diecezje metropolii lwowskiej. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej całe dawne obszary państwa polskiego sprzed 1 IX 1939 r. znalazły się pod okupacją niemiecką. Cała diecezja łucka i część diecezji pińskiej weszły do tzw. Komisariatu Rzeszy Ukraina (ok. 250 parafii).

Po zakończeniu wojny w 1945 r. nastąpiły poważne zmiany w zakresie organizacji kościoła rzymskokatolickiego w Polsce, co wiązało się ze zmianami granic państwa. Diecezja łucka znalazła się poza jego granicami.

Przez cały okres istnienia przy kościołach parafialnych funkcjonowały kancelarie, których zadaniem było koordynowanie różnorodnej działalności parafii, gromadzenie wszelkiej dokumentacji wytworzonej przez jej administratorów, prowadzenie i zabezpieczenie ksiąg metrykalnych, korespondowanie z władzami duchownymi i świeckimi, sporządzanie protokołów czynności urzędu parafialnego oraz protokołów przedślubnych. (Odnośnie funkcjonowania kancelarii parafialnych na przestrzeni wieku – patrz: D. Lewandowska, Wstęp do inwentarza zespołu: Akta parafii wyznania rzymskokatolickiego z archidiecezji lwowskiej, AGAD, 2001.)

Dzieje przechowywania (Historia zespołu)

Pierwotnie akta urzędów parafialnych z diecezji łuckiej nie stanowiły jednolitego zespołu. Były one przechowywane w archiwach parafii; najcenniejsze z nich (choć wbrew zaleceniom nie było to regułą): przywileje, dokumenty fundacyjne i uposażeniowe, breva z odpustami itp. odsyłane były do archiwum kurii biskupiej w Łucku. W parafii pozostawał częstokroć kopiariusz lub wykazy dokumentów w formie regestów lub sumariuszy. W latach II wojny światowej przynajmniej część omawianych akt znalazła się w zbiorach Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku, o czym świadczą zachowane na ich obwolutach pieczęcie tuszowe. W 1945 r. nastąpiła masowa repatriacja ludności z terenów tzw. zabużańskich. Duchowni wyjeżdżając ze swych macierzystych placówek częstokroć zabierali ze sobą dokumentację parafialną. Pewna liczba ksiąg i towarzyszących im akt poprzez urzędy stanu cywilnego została przekazana do Archiwum Akt Stanu Cywilnego przy Ministerstwie Administracji Publicznej. W 1950 r. Ministerstwo to zostało zlikwidowane, a akta zgromadzone w archiwum oraz pochodzące z innych źródeł zaczęto przekazywać do tzw. Archiwum Zabużańskiego Urzędu Stanu Cywilnego w Warszawie-Śródmieściu (Potwierdzenie prawne w „Monitorze Polskim”, 1976, nr 10; por. G. Mucha, Archiwum Zabużańskie Urzędu Stanu Cywilnego w m. st. Warszawie, „Archiwista Polski”, nr 3, 1997, s. 53-55.). Zachowane akta parafialne trafiły do Archiwum Głównego Akt Dawnych wraz z księgami metrykalnymi, które są tu przekazywane zgodnie z rozporządzeniem ministra spraw wewnętrznych z 14 II 1987 r., po upływie 100 lat od daty zamknięcia księgi . Informacje o aktach parafialnych sporadycznie pojawiały się w protokołach zdawczo-odbiorczych dotyczących ksiąg metrykalnych. W pierwszych przekazanych do AGAD protokołach umieszczano informację: „Urząd Stanu Cywilnego przekazuje jednocześnie inne książki z terenów zabużańskich nie mające charakteru ksiąg stanu cywilnego do ewentualnego przechowania i zidentyfikowania” (Archiwum Zakładowe AGAD, Przekazywanie akt, teczka 16/17, s. 15, 23.).

Zawartość

Przechowywane w Archiwum Głównym Akt Dawnych akta są to zaledwie szczątki zasobów aktowych dawnych kancelarii parafialnych (zachowane w liczbie od 1 do 3 j. a. dla danej parafii). Wyjątek stanowią parafie: Luboml: 6 j. a. i Sarny: 11 j.a. Dlatego też jest to dokumentacja w niewielkim stopniu zróżnicowana tematycznie i chronologicznie. Charakterystyczne dla zbioru akt parafialnych z diecezji łuckiej są zachowane w znacznej liczbie tzw. spisy parafian spowiadających się i przyjmujących komunię świętą; wszystkie z 1857 r. (dla 8 parafii: Białozórka, Dederkały, Horyńgród, Katerburg, Łanowce, Niewirków, Szumbar, Wyżgródek). Najprawdopodobniej wiązało się to z poleceniem władz zwierzchnich zebrania tego rodzaju danych do celów ewidencyjnych. Księgi te posiadają odrębne wpisy dla siedziby parafii oraz poszczególnych wsi wchodzących w jej skład. Na końcu niektórych ksiąg sporządzano liczbowe zestawienie mieszkańców – katolików z poszczególnych wsi z podziałem na płeć (np. parafia Łanowce, nr 26). W znacznej liczbie zachowały się tzw. raptularze, szczególnie popularne w diecezji łuckiej w okresie dwudziestolecia międzywojennego i w latach II wojny światowej. Prowadzono je obok tradycyjnych ksiąg metrykalnych, odnotowując w sposób skrócony bieżące wydarzenia związane z urodzinami, ślubami i zgonami w parafii. Raptularze w większości mają charakter brulionów. Szczególnie interesujące są raptularze zgonów z okresu ataku Niemiec na ZSRR (czerwiec 1941) oraz lat wojny, gdzie odnotowano przypadki zgonów w tragicznych okolicznościach oraz związanych z działaniami wojennymi na tym terenie (parafia Cumań, rok 1944, "zabity przez Niemców" w 1942 r. w lipcu w Cumaniu; parafia Klesów, rok 1941, las Wólka Klesowska, "zamordowany przez bolszewików", 3 i 7 VII 1941 r., wpisy nr 24-32). Znaczną grupę w zespole stanowią również „księgi wpisów” zmiany wyznania (z wyznania prawosławnego na rzymskokatolickie), z lat 1905-1944. Stosowano gotowe formularze, w których notowano: liczbę porządkową, datę, imiona, nazwisko, wiek, pochodzenie osoby dobrowolnie wyrażającej wolę przejścia na religię rzymskokatolicką, imiona i nazwisko rodziców. Dokonujący zmiany wyznania stwierdzał podpisem znajomość podstawowych dogmatów wiary rzymskokatolickiej. Podpis składali również świadkowie. Księgi takie zachowały się dla parafii w Jałowiczach, Torczynie, Lubomlu, Niewirkowie, dwóch kościołów parafialnych we Włodzimierzu Wołyńskim – fary i parafii Najświętszego Serca Jezusowego, Kazimirki i Małyńska. W omawianym zespole w znacznej liczbie zachowały się również księgi egzaminów przedślubnych (głównie z parafii: Luboml i Sarny). Ponadto: dziennik korespondencji wychodzącej z urzędu parafialnego w Sarnach (nr 39) oraz opisy kościoła parafialnego w Tuczynie, sporządzone przez dwóch kolejnych proboszczów w latach 1825 i 1830-1831 (nr 48-49).

Wśród dokumentów wytworzonych przez parafie znajdują się również wyciągi z ksiąg metrykalnych, metryki urodzeń i chrztów, protokoły czynności, korespondencja, indulty od zapowiedzi, ukazy cesarskie w związku z prośbami poddanych w sprawach aktów stanu cywilnego, karty zgonów, zaświadczenia z NKWD, korespondencja z Kurią Biskupią w Łucku, zaświadczenia wydawane przez terenowe władze niemieckie, świadectwa lekarskie o śmierci, wyciągi z duplikatów ksiąg metrykalnych przechowywanych w archiwum Kurii; ww. dokumenty stanowiły najprawdopodobniej załączniki do akt metrykalnych, które uległy rozproszeniu; wśród nich znajdują się także akta parafii prawosławnych z omawianych miejscowości, dołączane do ksiąg nawróconych czy też dokumentów ślubnych. Z dokumentów tych utworzono jednostki zatytułowane: "Akta urzędu parafialnego [...]". Bardzo ciekawy materiał stanowią zachowane teksty kazań wygłaszanych z okazji różnych uroczystości kościelnych w parafiach: Dubno i Łysin, pochodzące z lat 60. XIX w. (nr 66).

Hasło Akta z parafii wyznania rzymskokatolickiego diecezji łuckiej Łuck, diecezja, parafie, akta parafialne Informacje dla Użytkownika Udostępnianie - Ograniczenia

Zespół nie jest zmikrofilmowany.

Nie udostępnia się w żadnej postaci do osobistego wglądu ksiąg i akt od których zamknięcia nie upłynęło jeszcze 100 lat [Prawo o aktach stanu cywilnego z dnia 29.09.1986 (z późn. zm.), Dz. U. nr 161 (2004), poz. 1688, art. 25; Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie szczegółowych zasad sporządzania aktów stanu cywilnego .... z dnia 26.10.1998 (z późn. zm.), Dz. U. nr 92 (1999), poz. 1058, par. 28].

Reprodukowanie

Prawa własności należą do Skarbu Państwa. Reprodukowanie jest możliwe po uzyskaniu zgody Archiwum Głównego Akt Dawnych. W tych sprawach należy kontaktować się z Kierownikiem oddziału informacji i udostępniania AGAD.

Jak cytować?

AGAD, Akta Par. Łuck

Opracowanie

Akta otrzymały sygnaturę ciągłą w obrębie całego zespołu. Ułożone zostały alfabetycznie według nazw parafii. Dokumentacji wytworzonej przez poszczególne parafie nadano układ chronologiczny w obrębie danego typu akt (księgi nawróconych, księgi egzaminów przedślubnych, raptularze itp.). Dokumenty luzem dotyczące ogólnej działalności urzędu parafialnego i zawierające różnorodny materiał stanowią ostatnią jednostkę w aktach danej parafii. Materiał zawarty w tych jednostkach ułożono chronologicznie (ewentualnie także tematycznie) wg dat rocznych. Znaczną ilość dokumentacji parafialnej wyodrębniono podczas porządkowania tzw. variów i dissolutów Oddziału II. Z dokumentów tych utworzono cztery jednostki (nr 63-66), które zatytułowano: „Parafie różne” i umieszczono je na końcu zespołu. W inwentarzu uwzględniono przynależność dekanatalną parafii w okresie dwudziestolecia międzywojennego (1935 r.). Opis inwentarzowy jednostki zawiera następujące elementy: sygnatura, parafia, dekanat, tytuł, tytuł oryginalny, treść, daty, język, liczba stron, opis zewnętrzny, sygnatury dawne, uwagi.

Przewidywane dopływy

"Archiwum Zabużańskie" Urzędu Stanu Cywilnego Warszawa Śródmieście przekazuje do AGAD co 2 lata księgi metrykalne, od których zamknięcia upłynęło 100 lat. Być może przekazane zostaną również kolejne akta parafialne.

Materiały Pokrewne

1. "Archiwum Zabużańskie" Urzędu Stanu Cywilnego Warszawa Śródmieście, ul. Smyczkowa 14, 02-678 WARSZAWA

Księgi metrykalne od których zamknięcia nie minęło jeszcze 100 lat.

2. Katolicki Uniwersytet Lubelski

Pewną ilość dokumentacji parafialnej z terenu diecezji łuckiej przechowuje również Ośrodek Archiwów, Bibliotek i Muzeów Kościelnych Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Informacje o tym w:

Waldemar Witold Żurek, Wykaz osób z akt parafialnych diecezij łuckiej do 1945 r., Lublin 2004.

Bibliografia

Dzienniki Ustaw PRL, 1987, nr 7.

Monitor Polski, 1976, nr 10.

Encyklopedia kościelna podług teologicznej encyklopedii Wetzera i Weltego [...] wydana przez ks. Michała Nowodorskiego, t. XVIII, Warszawa 1892

Historia Kościoła w Polsce, pod red. B. Kumora i Z. Obertyńskiego, t. I-II, Poznań – Warszawa 1974-1979

Kościół w Polsce, pod red. J. Kłoczowskiego, t. II, wieki XVI-XVIII, Kraków 1970

Elenchus ecclesiarum et cleri secularis et regularis dioecesis luceoriensis pro anno domini 1935

W. Abraham, Ustawodawstwo kościelne o archiwach, „Archeion”, nr 4, 1928

T. Grygier, Z zagadnień archiwistyki kościelnej na przykładzie archiwum parafialnego, „Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne”, t. 22, Lublin 1971

A. Jongan, Kancelaria parafialna, czyli zbiór przepisów kościelnych i państwowych dla urzędów parafialnych ze szczególnym uwzględnieniem ksiąg metrykalnych, Lwów 1912

J. Kłoczowski, L. Müllerowa, J. Skarbek, Zarys dziejów Kościoła katolickiego w Polsce, Kraków 1986

Z. Krupska, Kancelaria i dokumentacja parafii rzymskokatolickich diecezji południowo-wschodnich z okresu zaborów i II Rzeczypospolitej, „Miscellanea Historico-Archivistica”, t. IV, 1994

B. Kumor, Ustrój i organizacja Kościoła polskiego w okresie niewoli narodowej 1772-1918, Kraków 1980

B. Kumor, Metryki parafialne w archiwach diecezjalnych, „Kwartalnik Historii Kultury Materialnej”, r. 14, 1966, nr 1

B. Kumor, Granice metropolii i diecezji polskich 1868-1939 w: Archiwa, Biblioteki i Muzea Kościelne, t. 18-24, Lublin 1969-1972

J. Kwolek, Naukowa organizacja archiwów diecezjalnych, „Archeion”, nr 4, 1928

G. Mucha, Archiwum Zabużańskie Urzędu Stanu Cywilnego w m. st. Warszawie, „Archiwista Polski”, nr 3, 1997

Parafie, filie, kaplice i klasztory w Cesarstwie Rosyjskim w połowie XIX wieku. Źródła do dziejów rozgraniczenia diecezji łacińskich w Cesarstwie Rosyjskim w połowie XIX wieku. T. I, cz. 1. Diecezja kamieniecka. Diecezja łucko-żytomierska, opr. J. Skarbek, Lublin 2000

W. A. Serczyk., Historia Ukrainy, Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk 1979

E. Sznabrachowski, Początek i dzieje rzymsko-katolickiej diecezji łucko-żytomierskiej obecnie łuckiej w zarysie, Warszawa 1926

H. E. Wyczawski, Wprowadzenie do studiów w archiwach kościelnych, Warszawa, 1956

W. W. Żurek, Wykaz osób z akt parafialnych diecezij łuckiej do 1945 r., Lublin 2004

INWENTARZ 433 1 1857 Par. Białozórka, dekanat Krzemieniec; Spis parafian spowiadających się i przyjmujących komunię św. z miasteczka i wsi parafialnych poszyt, s. 18 ros.

Wpisy: Białozórka, s. 1-6; Szuszkowce, s. 6; Jankowce, s. 7; Moskalówka, s. 7-8; Mołotków, s. 8-11; Wanżułów, s. 8; Szczasnówka, s. 11; Szybenna, s. 11-14; Kolesiec, s. 14-15; Halczyńce, s. 15-17

2 1940-1943 Par. Cumań, dekanat Łuck; Raptularz ślubów w parafii księga oprawna, s. 220 pol.

na wewnętrznej stronie obwoluty informacja o pochodzeniu księgi z księgarni i składu papieru braci Halperin w Równem; w spisach miejscowości z okresu międzywojennego Cumań figuruje jako wieś należąca do parafii Ołyka; nie udostępnia się

3 1940-1944 Par. Cumań, dekanat Łuck; Raptularz zgonów i pogrzebów w parafii księga oprawna, s. 39 pol.

w księdze pieczęć tuszowa Rektoratu Rz. -Kat. Kościoła św. Argentego w Cumaniu na Wołyniu; nie udostępnia się

4 1940-1944 Par. Cumań, dekanat Łuck; Parafia Cumań. Raptularz pogrzebów od 1940 r. poszyt, s. 14 pol.

jest to kopia raptularza z jednostki o nr 3; nie udostępnia się

5 1857 Par. Dederkały, dekanat Krzemieniec; Spis parafian spowiadających się i przyjmujących komunię św. z miasteczka i wsi parafialnych księga, s. 26 pol., ros.

Wpisy: przy klasztorze, s. 1; Dederkały Wielkie, s. 1-8; Dederkały Małe, s. 9-12; Bykowce, s. 13-15; Potutorów, s. 15-16; Wołkowce, s. 16; Sadki, s. 16-20; Liski, s. 20-21; Szkrobotówka, s. 21-24; Radoszówka, s. 24-25; Mizuryńce (Miziurzyńce), s. 26

6 1933-1936 Par. Horyńgród, dekanat Równe; Raptularz chrztów i zgonów par. horyńgrodzkiej. 1933 księga oprawna, s. 57 pol.

są to formularze wpisów oprawione w księgę; wewnątrz dokument luzem - wykaz dzieci zmarłych bez chrztru kościelnego (s. 56-57); nie udostępnia się

7 1857 Par. Horyńgród, dekanat Równe; Ekstrakt. O goringrodzkom prichodie [Spis parafian spowiadających się i przyjmujących komunię św. z miasteczka i wsi parafialnych] poszyt, s. 16 ros.

Wpisy: Horyńgród, s. 1-4; Szubków, s. 5-7; Karłowczyna, s. 7; Mikulin, s. 8; Raśniki, s. 9; Dorohobuż, s. 9; Podolany, s. 11; Horbaków, s. 11; Szkarów, s. 11; Ilin, s. 12; Babin, s. 12; Antopol, s. 12-13; Dębowa Karczma, s. 13; Kotów, s. 14;

8 1930-1940 Par. Horyńgród, dekanat Równe; Księga egzaminu przedślubnego [kościoła parafialnego w Horyńgrodzie] księga oprawna, k. 120 pol.

nie udostępnia się

9 1927-1941 i nie dat. Par. Horyńgród, dekanat Równe; Akta urzędu parafialnego w Horyńgrodzie akta luźne, s. 56 pol., łac., ros.

w jednostce m. in.: odpisy i świadectwa aktów stanu cywilnego, korespondencja urzędowa i od osób prywatnych tzw. "akty zeznania" świadków, wyciągi z ksiąg metrykalnych, fragmenty akt dotyczące zawieranych w parafii związków małżeńskich itp.; nie udostępnia się

10 1915-1924 Par. Jałowicze, dekanat Łuck; Osobaja kniga jałowiczskoj rimsko-katoliczeskoj prichodskoj cerkwii, o prisojediniwszychsia iż drugich christijanskich k rimsko-katoliczeskomu ispowiedaniju [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie] księga oprawna, s. 31 ros., pol.

w XIX w. parafia ta wchodziła w skład dek. Dubno; zły stan zachowania; nie udostępnia się

11 [1928]*, 1930-1937 Par. Jałowicze, dekanat Łuck; Księga metrykalna o nawróconych parafii Jałowicze od r. 1930 księga oprawna, s. 23 pol.

12 1938-1943 Par. Jałowicze, dekanat Łuck; Liber conversorum parafii Jałowicze od 1938 r. [Księga o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie] księga oprawna, s. 17 pol.

nie udostępnia się

13 1826-1834 Par. Kamień Koszyrski, dekanat Kowel; Książka ludności parafialnej czyli Status animarum 1826 r. [Spis imienny parafian dla klasztoru Dominikanów, Kamienia Koszyrskiego i wsi parafialnych] księga oprawna, s. 230 pol.

księga ułożona według kolejnych roczników, w obrębie których występują wpisy dla poszczególnych miast i wsi; na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (sygn. 615); zły stan zachowania; nie udostępnia się

14 1857 Par. Katerburg, dekanat Krzemieniec; Spisok ispowiedajuszczichsia prichożan Katierynburgskago Rimsko-Katoliczeskago Kostieła sostojaszczago Wołynskoj Gubernii w krapienieckom ujezdie za 1857 god [Spis parafian spowiadających się i przyjmujących komunię św. z miasteczka i wsi parafialnych] składka, s. 19 pol., ros.

Wpisy: Katerburg, s. 1; Borszczówka, s. 2-3; Wilja, s. 3; Horynka, s. 3-5; Hryńkowce, s. 5; Kudłajówka, s. 6, Kuszlin, s. 6; Matwijowce, s. 6-7; Okniny Wielkie, s. 7; Okniny Małe, s. 7-8; Piszczatyńce, s. 8-11; Podhajce, s. 11; Rybcza, s. 11-17; Temnohajce, s. 17; Tetylkowce, s. 18; Jankowce, s. 19

na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (sygn. 647a)

15 1936-1943 Par. Klesów, dekanat Sarny; Klesów. Raptularz urodzonych 1936-1941* i zmarłych 1936-1943 księga oprawna + zeszyt (s. 165-173), s. 123 pol.

Wpisy urodzonych i ochrzczonych, s. 1-173; wpisy zgonów, s. 174-151

jako ostatni w raptularzu chrztów występuje zapis ochrzczonego 1 I 1942 r.;*wpisy urodzonych i ochrzczonych od nr 92 prowadzone w zeszycie włożonym w księgę; nie udostępnia się

16 1936-1940 Par. Klewań, dekanat Równe; Raptularz urodzeń 1936-1940 [Raptularz chrztów i zgonów w parafii] księga oprawna, s. 123 pol.

Wpisy urodzonych i ochrzczonych, s. 1-86; zgonów s. 87-12

nie udostępnia się

17 1943-1944 Par. Kowel, dekanat Kowel; Raptularz chrztów w parafii księga oprawna, s. 48 pol.

nie udostępnia się

18 1849-1869 Par. Kołki, dekanat Łuck; Kołki 1855-1869 [Skorowidz chrztów i ślubów parafii Kołki 1855-1869]* poszyt, s. 34 pol.

*tytuł nadany przez księdza na pierwszej stronie skorowidza; w rzeczywistości jest to spis imienny parafian sporządzony przez proboszcza w 1935 r. w układzie alfabetycznym według nazwisk mężczyzn (zawiera ich imiona, nazwiska oraz datę urodzenia, imiona i nazwiska żon oraz rodziców, a także imiona i daty urodzenia dzieci); na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (sygn. 657)

19 1851-1866 Par. Krupiec, dekanat Dubno; Księga przedślubnych egzaminów krupieckiego rzymskokatolickiego parafialnego kościoła sporządzona dnia 2 stycznia 1851 roku księga oprawna, s. 94 pol.

na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (sygn. 636); zły stan zachowania

20 1827-1830 Par. Luboml, dekanat Luboml; Księga egzaminów przedślubnych kościoła parafialnego lubomlskiego 1827 księga oprawna, s. 139 pol.

wszyty drukowany formularz do sporządzania protokołu (s. 1-2); na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (sygn. 642); w XIX w. parafia ta wchodziła w skład dek. Kowel; zły stan zachowania

21 1839-1849 Par. Luboml, dekanat Luboml; Księga egzaminów przedślubnych kościoła parafialnego lubomlskiego 1839 księga oprawna, s. 363 pol.

na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (sygn. 643)

22 1854-1862 Par. Luboml, dekanat Luboml; Księga egzaminów przedślubnych roku 1854 sporządzona księga oprawna, s. 474 pol.

na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (zatarta)

23 1907 Par. Luboml, dekanat Luboml; Osobaja kniga lubomlskoj rimsko-katoliczeskoj prichodskoj cerkwii, o prisojediniwszychsia iz drugich christianskich k rimsko-katoliczeskomu ispowiedaniju na 1907 god [Księga o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na rzymskokatolickie] księga oprawna, k. 3 ros.

nie udostępnia się

24 1912-1930 Par. Luboml, dekanat Luboml; Osobaja kniga lubomlskoj rimsko-katoliczeskoj prichodskoj cerkwii, o prisojediniwszychsia iz drugich christianskich k rimsko-katoliczeskomu ispowiedaniju na 1912 god [Księga o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na rzymskokatolickie] księga oprawna, k. 35 ros.

nie udostępnia się

25 1938-1943 Par. Luboml, dekanat Luboml; Liber conversorum parafii lubomelskiej od 1 stycznia 1938 r. [Księga o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na rzymskokatolickie] księga oprawna, s. 30 pol.

26 1857 Par. Łanowce, dekanat Krzemieniec; Łanowcy [Łanowce]. Spis ludności parafii łanowieckiego rzymskokatolickiego kościoła poszyt, s. 25 pol., ros.

Wpisy: Łanowce, s. 3-4; Napadówka, s. 5-6; Borsuki, s. 7, Kuśkowce Wielkie, s. 7; Siniowce, s. 7-11; Kuśkowce Małe, s. 12; Domaninka, s. 13-14; Bereżanka, s. 15-16; Wolica, s. 17; Kornaczówka, s. 17-18; Ohryzkowce, s. 18-19; Oryszkowce, s. 19; Łysogórka, s. 20, Ośniki; s. 21; Hryńki, s. 22; Kozaczki, s. 22; Grzybowa, s. 23

na końcu księgi zestawienie liczbowe mieszkańców - katolików z miasteczka i poszczególnych wsi parafialnych z podziałem na płeć (s. 25)

27 1912-1927 Par. Niewirków, dekanat Korzec; Osobaja kniga niewirkowskoj rimsko-katoliczeskoj prichodskoj cerkwii, o prisojediniwszychsia iz drugich christianskich k rimsko-katoliczeskomu ispowiedaniju na 1912 god [Księga o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na rzymskokatolickie] księga oprawna, k. 36 pol.

w XIX w. parafia ta wchodziła w skład dek. Równe; nie udostępnia się

28 1857 Par. Niewirków, dekanat Równe; Kniga niewirkowskago prichoda na zapisku ispowiedajuszczichsia prichożan rimsko-katoliczeskago ispowiedanija s 1857 goda [Spis parafian spowiadających się i przyjmujących komunię św. z miasteczka i wsi parafialnych] księga oprawna, s. 38 ros.

Wpisy: Niewirków, s. 1-3; Lipki, s. 3-4; Wołkoszów, s. 4; Pólko, s. 4-5; Sołpa Mała, s. 5; Buda, s. 5-6; Medwedówka, s. 6-8; Horodyszcze, s. 8; Ozirce, s. 8-10; Hruszówka, s. 10; Rudnia Pohorełowska (Pohoryłowska), s. 10-12; Józefówka, s. 12; Huta Hruszowska, s. 13; Ludwipol, s. 14-15; Adamka, s. 15; Wilja, s. 15; Janówka, s. 16-17; Hubków, s. 17; Stara Huta Siedlicka, s. 17-18; Moczulanka, s. 20-22; Mokre, s. 22-24; Nowa Huta Siedlicka, s. 24-25; Rudnia Stryj, s. 25-27; Jakubówka, s. 27; Lewacze, s. 27-29; Siwki, s. 29-31; Sołpa Wielka, s. 31; Hłuboczanka,l s. 31; Rudnia Niemilli, s. 3234; Huta Bystrzycka, s. 34-35; Bystrzyce, s. 36;

na końcu księgi zestawienie liczbowe domów oraz mieszkańców miasteczka i poszczególnych wsi parafialnych z podziałem na płeć (s.38); na okładce pieczęć Wołyńskiego Archiwum Obwodowego w Łucku (sygn. 651)

29 1921-1923, 1949-1950 Par. Sarny, dekanat Sarny; [Raptularz chrztów, ślubów i zgonów w parafii] księga oprawna, s. 154 pol., łac.

Wpisy urodzeń (chrztów), s. 1-54; ślubów (po obrocie), s. 69-154; zgonów, s. 55-68

księga prowadzona dwustronnie (s. 1-68 i obrót: 69-154); wpisy niestaranne, pokreślone; w księdze karty pocztowe informujące o ślubach zawartych przez osoby urodzone w parafii Sarny (w parafii św. Wojciecha w Prabutach, 4 XI 1949 r., s. 11-12 i 22 I 1950 r., s. 41-42 oraz w parafii Dęblin w diec. podlaskiej, 11 X 1942 r., s. ); zły stan zachowania; nie udostępnia się

30 1923-1926, 1948 Par. Sarny, dekanat Sarny; Raptularz chrztów i zgonów w parafii poszyt, s. 103 pol.

Wpisy urodzeń (chrztów), s. 1-82; zgonów (po obrocie), s. 83-103

księga prowadzona dwustronnie (s. 1-82 i obrót: 83-154); wpisy niestaranne, pokreślone; w księdze karta pocztowa informująca o ślubie zawartym przez osobę urodzoną w parafii Sarny (w parafii Złotów k/Piły, 29 III 1948 r., s. 20-21; zły stan zachowania; nie udostępnia się

31 1926-1930 Par. Sarny, dekanat Sarny; Metr. chrztu 1926, 1927, 1928, 1929, 1930; Metr. śmierci 1926, 1927, 1928, 1929, 1930 [Raptularz chrztów i zgonów w parafii] poszyt, s. 113 pol.

Wpisy urodzeń (chrztów), s. 1-90; zgonów (po obrocie), s. 91-113

akta prowadzone dwustronnie (s. 1-90 i obrót: 91-113); wpisy niestaranne, pokreślone; zły stan zachowania; nie udostępnia się

32 1933-1938 Par. Sarny, dekanat Sarny; Raptularz chrztów w parafii księga oprawna, s. 201 pol.

nie udostępnia się

33 1933-1938 Par. Sarny, dekanat Sarny; Raptularz zgonów par. sarneńskiej 1933-1938 księga oprawna, s. 118 pol.

zły stan zachowania; nie udostępnia się

34 1938-1943 Par. Sarny, dekanat Sarny; Raptularz chrztów 1938-1943 i zgonów 1938-1943 w parafii księga oprawna, s. 231 pol.

Wpisy urodzeń (chrztów), s. 1-153; zgonów s. 153-231

raptularz zgonów: z 1938 r. - 1 wpis; zły stan zachowania; nie udostępnia się

35 1922-1924 Par. Sarny, dekanat Sarny; Księga egzaminów przedślubnych parafii sarneńskiej roku pańskiego 1922, 23, 24 księga oprawna, s. 236 + I pol., łac.

tytuł oryg. zaczerpnięty z pierwszej strony księgi; w księdze: pismo biskupa łucko-żytomierskiego udzielające dyspensy na ślub, styczeń 1923 r. (s. 104) oraz upoważnienie do udzielenia małżeństwa, wyst. 4 II 1923 r. (s. 109); zły stan zachowania; nie udostępnia się

36 1924-1925 Par. Sarny, dekanat Sarny; Księga egzaminów przedślubnych złożonych w parafii księga oprawna, k. 63 pol.

nie udostępnia się

37 1937-1939 Par. Sarny, dekanat Sarny; Księga egzaminu przedślubnego paraf[ii] Sarny. Rok 1937, 8 i 9 księga oprawna, s. 202 pol.

nie udostępnia się

38 1939-1940 Par. Sarny, dekanat Sarny; Egzamina przedślubne 1939, 40 [Księga egzaminów przedślubnych złożonych w parafii] księga oprawna, s. 83 pol.

nie udostępnia się

39 1927-1929, 1940-1942 Par. Sarny, dekanat Sarny; Dziennik korespondencyjny (od drugiej strony chrzty 1940 ciąg dalszy ad 29 VI nr 110, rok 1941, 1942 do Nr 6) [Dziennik korespondencji wychodzącej z urzędu parafialnego 1927-1929 oraz raptularz chrztów 1940-1942] księga oprawna, s. 99 pol.

Dziennik s. 1-57; raptularz (po obrocie), s. 58-99

księga prowadzona dwustronnie (s. 1-57 i obrót, s. 58-99); wpisy bardzo niestaranne, częściowo ołówkiem, na wewnętrznych stronach obwoluty dodatkowe zapiski; zły stan zachowania, nie udostępnia się

40 1921-1945 Par. Sarny, dekanat Sarny; Akta dotyczące urzędu parafialnego w Sarnach akta luźne, s. 58 pol., ukr.

akta ułożone chronologicznie; są to wypisy z akt metrykalnych, korespondencja urzędu parafialnego, dyspensy na zawarcie małżeństwa, indulty od zapowiedzi, zaświadczenia z oględzin pośmiertnych, świadectwa metrykalne, karty zgonu, zezwolenia władz wojskowych na zawarcie małżeństwa przez żołnierzy itp.; nie udostępnia się

41 1828-1844 Par. Skórcze, dekanat Łuck; Księga egzaminów przedślubnych złożonych w parafii księga oprawna, s. 250 pol., ros., łac.

w aktach występują liczne złączniki do protokołów: różnego rodzaju zaświadczenia, dyspensy, itp.; nie udostępnia się

42 1937-1945 Par. Stara Huta, dekanat Kowel; Raptularz chrztów i zgonów z roku 1937, 1938, 1939, 1940 par. Stara Huta [Raptularz chrztów 1937-1944 i zgonów 1937-1945 w parafii] księga oprawna, s. 179 pol.

Wpisy urodzeń (chrztów), s. 1-139; zgonów, s. 140-173

w księdze dokumenty luzem jako załączniki do wpidów; także 5 dokumentów na końcu księgi (s. 174-179) - korespondencja, upoważnienie do udzielenia ślubu, dyspensy od zapowiedzi, zaświadczenia, fragment status animarum; nie udostępnia się

43 1838-1839, 1944-1945 Par. Stara Huta, dekanat Kowel; Akta parafialne zwierajce zeznania świadków w sprawie chrztów, urodzeń oraz zdolności do zawarcia związku małżeńskiego oraz wpisy chrztów i ślubów księga oprawna, s. 57 pol.

nie udostępnia się

44 1857 Par. Szumbar, dekanat Krzemieniec; Spis parafian spowiadających się i przyjmujących komunię św. z wsi parafialnych zszywka, s. 9 ros.

Wpisy: Szumbar, s. 1-2, Zahajce, s. 2-4, Cecyniówka, s. 4-5, Borki, s. 5-7, Sofjonówka (Sojenówka), s. 7-8, Nowystaw, s. 8-9

45 1905-1914 Par. Torczyn, dekanat Łuck; Osobaja kinga torczinskago rimsko-katoliczeskago kostieła, o prisojediniwszychsia iż drugich christijanskich k rimsko-katoliczeskomu ispowiedaniju na 1905 god [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie] księga oprawna, s. 39 ros.

nie udostępnia się

46 1931-1937 Par. Torczyn, dekanat Łuck; Księga nawróconych 1931-1937 księga oprawna, s. 38 pol.

w księdze liczne załączniki do wpisów: wyciągi z metryk i ksiąg stanu, metryki urodzeń i chrztów, zaświadczenia itp.; nie udostępnia się

47 1938-1944 Par. Torczyn, dekanat Łuck; Liber conversorum parafii torczyńskiej od 1 stycznia 1938 [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie] księga oprawna, s. 24 pol.

na końcu księgi (s. 23-24) wszyte wyznanie wiary Ireny Spionek, która przyjęła wyznanie rzymskokatolickie; nie udostępnia się

48 1825 Par. Tuczyn, dekanat Równe; Opis kościoła parafialnego tuczyńskiego poszyt, s. 9 pol.

opis sporządzony przez księdza Ludwika Reszczyńskiego, kanonika honorowego łuckiego, proboszcza krzywińskiego, dziekana powiatu równieńskiego, generalnego wizytatora, 5 X 1825 r.

49 1830-1831 Par. Tuczyn, dekanat Równe; Opis kościoła par. tuczyńskiego roku 1830 poszyt, s. 8 pol.

opis sporządzony przez księdza Michała Boratyńskiego, proboszcza kościoł horyngrodzkiego, wicedziekana powiatu równieńskiego, generalnego wizytatora, dopełniony 22 XII 1831 r.

50 1940-1948 Par. Warkowicze, dekanat Dubno; Raptularz chrztów 1940-1947 i zgonów 1940-1948 parafii Warkowicze 1 I 1940 księga oprawna, s. 46 pol.

Wpisy urodzeń (chrztów), s. 1-30; zgonów, s. 31-46

z r. 1948 - jeden wpis zgonu; nie udostępnia się

51 1939-1943 (1945-1946)* Par. Warkowicze, dekanat Dubno; Księga egzaminów przedślubnych złożonych w parafii księga oprawna, k. 148 pol., łac., ukr., niem.

*od roku 1945 księga ta prowadzona była dla parafii Bierutów na Dolnym Śląsku przez tego samego proboszcza - przesiedleńca; w księdze liczne załączniki do wpisów: wyciągi z metryk i ksiąg stanu, metryki urodzeń i chrztów, zaświadczenia z różnych urzędów stanu cywilnego (także ukraińskich), parafii oraz NKWD, świadectwa przedślubne, itp.; nie udostępnia się

52 1939-1947 Par. Warkowicze, dekanat Dubno; Akta urzędu parafialnego w Warkowiczach akta luźne, s. 121 pol., łac., ukr., niem.

są to: wyciągi z metryk, metryki urodzeń i chrztów, zaświadczenia z różnych urzędów stanu cywilnego (także ukraińskich), parafii oraz NKWD, świadectwa przedślubne, dyspensy, korespondencja parfialna, itp.; nie udostępnia się

53 1905-1911, 1919-1924 Par. Włodzimierz Wołyński, dekanat Włodzimierz Wołyński; Liber conversorum rok 1905-6-7-8-9-10-11-19-20-21-22-23 i 24 [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie] księga oprawna, k. 184 ros., pol.

nie udostępnia się

54 1925-1937 Par. Włodzimierz Wołyński, dekanat Włodzimierz Wołyński; Liber conversorum od roku 1925-1937 par. Najśw. Serca Jezusowego w Włodzimierzu [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie w parafii Najświętszego Serca Jezusowego] księga oprawna, s. 158 pol.

nie udostępnia się

55 1938-1944 Par. Włodzimierz Wołyński, dekanat Włodzimierz Wołyński; Liber conversorum parafii Najśw. Serca Jezus we Włodzimierzu od 1 stycznia 1938 r. [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie w parafii Najświętszego Serca Jezusowego] księga oprawna, k. 37 pol.

nie udostępnia się

56 1926-1937 Par. Włodzimierz Wołyński, dekanat Włodzimierz Wołyński; Księga metrykalna rzymskokatolickiej parafii Włodzimierz Woł. Liber conversorum rok 1926/7, 8, 9, 30 rok, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 37 [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie księga oprawna, s. 103 pol.

nie udostępnia się

57 1938-1944 Par. Włodzimierz Wołyński, dekanat Włodzimierz Wołyński; Liber conversorum parafii Włodzimierz - Fara od 1 stycznia 1938 r. [Księga parafialna zawierająca informacje o nawróconych z innych wyznań chrześcijańskich na wyznanie rzymskokatolickie w parafii kościoła farnego] księga oprawna, k. 33 pol.

nie udostępnia się

58 1857 Par. Wyżgródek (Wyszogródek), dekanat Krzemieniec; Wypisy z księgi spowiadających się parafian wyżgródeckiego rzymskokatolickiego parafialnego kościoła za rok 1857 poszyt, s. 36 pol.

Wpisy: Wyżgródek, s. 2-4, Sokołówka, s. 4-6, Żukowce, 6-8, Domaninka, s. 8, Pieczarna, s. 9, Kutyski, s. 9-10, Białka Wielka, s. 10, Białka Mała, s. 10, Właszczyńce, s. 10-13, Korżkowce, s. 13-16, Pańkowce, s. 18-19, Wereszczaki, s. 19-20, Buhłów, s. 20-21, Sulińce, s. 21, Ptyska, s. 21-22, Łopuszno, s. 22-23, Pachinia, s. 23-24, Martyszkowce, s. 24-27, Szyły, s. 27-29, Musurowce, s. 29-36

59 1922, 1935-1943 Par. Żytyn, dekanat Równe; Akta urzędu parafialnego w Żytyniu (akta urodzeń) akta luźne, s. 22 pol., ukr.

60 1935-1943 Par. Żytyn, dekanat Równe; Akta urzędu parafialnego w Żytyniu (akta ślubne) akta luźne, s. 95 pol., łac., ukr.

są to najprawdopodobniej załączniki do protokołów przedślubnych, które uległy rozproszeniu; znajdują się tu: informacje o zapowiedziach i ślubach udzielonych parafianom żytyńskim w innych parafiach, dyspensy na zawarcie związku małżeńskiego i indulty od zapowiedzi, korespondencja z zarządów gminnych w związku z uzupełnianiem danych (ewidencja i kontrola ruchu ludności), świadectwa metrykalne o nawróconych, deklaracje osób innej wiary, poświadczenia stanu wolnego itp.; nie udostępnia się

61 1936-1943 Par. Żytyn, dekanat Równe; Akta urzędu parafialnego w Żytyniu (akta zmarłych) akta luźne, s. 42 pol.

są to karty zgonów z lat 1937-1939 (s. 1-31) oraz zaświadczenia o zgonach, korespondencja parafii z zarządami gminnymi i Urzędem Skarbowym w Równem odnośnie ewidencji i kontroli ruchu ludności, zaświadczenie z NKWD z lat 1936-1943 (s. 32-42), stanowiące najprawdopodobniej załączniki do akt metrykalnych, które uległy rozproszeniu; nie udostępnia się

62 1942-1944 Par. Żytyn, dekanat Równe; Akta urzędu parafialnego w Żytyniu akta luźne, s. 223 pol., łac.

63 1804-1944 Parafie różne, dekanaty różne; Akta urzędów parafialnych oraz dziekańskich z terenu diecezji łuckiej: Annowola (dek. Kostopol), Bereźnica (dek. Sarny), Buceń (dek. Kowel), Horyńgród (dek. Równe), Karłowszczyzna (dek. Równe), Kisielin (dek. Włodzimierz Wołyński/Horochów), Klewań (dek. Równe), Korytnica (dek. Włodzimierz Wołyński), Kowel (dek. Kowel), Krupiec (dek. Dubno), Krzemieniec (dek. Krzemieniec), Ludwipol (dek. Korzec), Luboml (dek. Kowel/Luboml), Łanowce (dek. Krzemieniec), Łokacze (dek. Włodzimierz Wołyński/Horochów), Łuck (dek. Łuck), Międzyrzec Korecki (dek. Korzec), Nieświcz (dek. Łuck), Niewirków (dek. Korzec), Ołyka (dek. Dubno/Łuck), Opalin (dek. Kowel/Luboml), Osada Krechowiecka (dek. Równe?), Ostróg (dek. Ostróg), Przewały (dek. Kowel/Luboml), Ptycza (dek. Dubno), Równe (dek. Równe), Sielec (dek. Włodzimierz Wołyński), Skurcze (dek. Łuck), Stepań (dek. Kostopol), Swojczów (dek. Włodzimierz Wołyński), Szpanów (dek. Równe), Tajkury (dek. Ostróg), Torczyn (dek. Łuck), Tuczyn (dek. Równe),Turzysk (dek. Kowel), Uściług (dek. Włodzimierz Wołyński), Wiszenki (dek. Łuck), Włodzimierz Wołyński (dek. Włodzimierz Wołyński), Zaturce (dek. Włodzimierz Wołyński/Horochów) akta luźne, s. 343 pol., łac., ukr., niem.

Annowola 1937, s. 1-2 , Bereźnica 1924, 1940, s. 3-4, Buceń 1889, 1938, s. 5-11, Horyńgród 1938-1942, s. 12-24, Karłowszczyzna 1941-1942, s. 25-26, Kisielin 1813, 1820, s. 27-28, Klewań 1840, 1844-1845, s. 29-37, Korytnica 1922, s. 38, Kowel - parafia 1846, 1872, 1879-1880, 1891, 1912, 1939, b.d., s. 39-56, Kowel - dekanat 1854-1856, 1858-1859, 1861-1863, 1872, 1881, s. 57-89, Krupiec 1941, 1943, s. 90-91, Krzemieniec 1933, s. 92, Ludwipol 1923, s. 93, Luboml, nie dat. dok. z 1863, s. 94, Łanowce 1939, s. 95, Łokacze 1854, s. 96, Łuck - parafia 1829, 1845, 1854, 1858, 1872, 1883-1884, 1886, 188-1889, s. 97-115, Łuck - dekanat 1804, 1846, 1866-1867, 1872, 1874, 1876-1877, s. 116-137, Mędzyrzec Korecki 1941, 1943, s. 138-139, Nieświcz 1841, 1843, 1860, 1978-1879, 1882-1884, 1887-1888, 1917, s. 140-162, Niewirków 1931, s. 163, Ołyka 1837, 1852, 1858-1860, 1862-1863, 1884, 1888, s. 164-195, Opalin 1856, s. 196, Osada Krechowiecka 1938, 1941, s. 192-202, Ostróg 1854, 1908, s. 203-205, Przewalsk 1897, s. 206-208, Ptycza 1829, s. 209, Równe 1922-1943, s. 210-232, Sielec 1933 i b.d., s. 233-235, Skurcze b.d., s. 236, Stepań 1923, s. 237, Swojczów 1836, 1884, 1904, s. 237a-242, Szpanów 1912, 1915, 1921, 1924-1931, 1935-1938, 1940-1942, 1943-1944, s. 243-307, Tajkury 1937, s. 308-310, Torczyn 1879, 1886, 1897, s. 311-322,Tuczyn 1938, s. 323, Turzysk 1856, s. 324-325, Uściług 1864, s. 326, Wiszenki 1891, s. 327-329, Włodziemirz Wołyński 1912, 1914, 1924, 1941, 1943, s. 330-340, Zaturce 1864, 1944, s. 341-343

w aktach: wyciągi z ksiąg metrykalnych, metryki urodzeń i chrztów, protokoły czynności, korespondencja, indulty od zapowiedzi, ukazy cesarskie w związku z prośbami poddanych w sprawach aktów stanu cywilnego, karty zgonów, zaświadczenia z NKWD, korespondencja z Kurią Biskupią w Łucku, zaświadczenia wydawane przez terenowe władze niemieckie, świadectwa lekarskie o śmierci, wyciągi z duplikatów ksiąg metrykalnych przechowywanych w archiwum Kurii; ww. dokumenty stanowiły najprawdopodobniej załączniki do akt metrykalnych, które uległy rozproszeniu; wśród nich także akta parafii prawosławnych z omawianych miejscowości, dołączane do ksiąg nawróconych czy też dokumentów ślubnych; nie udostępnia się

64 1939 Parafie różne, dekanat Dubno; Akty nawrócenia z wyznania prawosławnego na wiarę rzymskokatolicką, parafie Kazimirka i Małyńsk (dek. Kostopol) 2 składki, s. 28 pol.

Wpisy: Kazimirka, s. 1-14, Małyńsk, s. 14-28

65 1835-1836, 1840, 1846, 1858, 1863-1864, 1869, 1875 Parafie różne, dekanaty różne; Dokumenty dotyczące działalności Kościoła na terenie diecezji łuckiej akta luźne, składki, zszywki, s. 27 łac., ros.

1. Rozporządzenia władz kościelnych dla duchowieństwa z terenu diecezji łuckiej: biskupa łuckiego i żytomierskiego Michała Jana Piwnickiego, lata: 1835, 1836, 1840, s. 1-13, prałata i wikariusza generalnego Stanisława Łoweckiego, 1846 r., s. 14-15, biskupa łuckiego i żytomierskiego Kacpra Borowskiego, lata: 1858, 1863, 1864, s. 16-23 2. Ukazy carskie przekazane z Rzymskokatolickiego Konsystorza Łucko-Żytomierskiego dziekanowi łuckiemu, lata: 1869, 1875, s. 24-27

66 1841, 1861-1862, 1867 Parafie różne, dekanaty różne; Kazania wygłaszane przez proboszczów podczas uroczystości kościelnych składka, 3 zszywki, s. 30 pol., łac.

1. Kilka słów przy poświęceniu cmentarza i kaplicy cmentarnej 15 Octobris 1841 roku w Łysinie, Łysin 1841, s. 1-5 2. Pro Festo St. Rosarii [Na święto Różańca Świętego], Dubno 1861, s. 6-12 3. Na święto Różańca N. Panny Marii, Dubno 1862, s. 13-19 4. Kazanie na uroczystość NPM Różańcowej, Dubno 1867, s. 20-30